tips om minder verdrietig te zijn

Lieve Rumi,

Dat klinkt als een heftige avond. Wat vervelend dat je daar bij bent geweest. Ik kan me voorstellen dat die herinnering je verdrietig maakt. En sowieso is het normaal om verdrietig te zijn als je ouders zijn gescheiden.

Toen mijn ouders gingen scheiden vond ik al die gevoelens heel lastig om toe te laten. Ik deed dan gewoon net alsof er niks aan de hand was en verstopte me soms om stiekem te huilen. Toen ik wat ouder werd merkte ik dat er toch nog veel verdriet in mij zat en zocht ik naar manieren om het een plekje te geven. Ik ging toen veel gedichten schrijven, dat hielp mij om het uit mijn hoofd te krijgen. Ik liet ze aan niemand lezen, maar hield ze gewoon lekker voor mezelf. Ook ging ik veel knutselen en tekenen, dat gaf me ook veel rust. Langzaam werd dat verdriet steeds een beetje kleiner.

Veel liefs!

Groetjes,

Doutsen

Hoi Rumi,

Wat goed dat je je vraag hier stelt!

Mijn ouders zijn ook gescheiden toen ik 11 jaar was, dat was een ingewikkelde tijd. Zeker toen mijn vader een vriendin kreeg, dat was echt wel even wennen. Voor mij was het toen heel erg schakelen. Ik was ook heel vaak boos, ik vond het oneerlijk. Ik had gelukkig oudere broers en een zus die ook moeite hadden met de situatie en toen hebben we met zn allen een keer gepraat. Wij zijn allemaal eerlijk geweest over hoe wij het vonden dat zij opeens in ons leven was gekomen. En mijn vader en zijn (ex) vriendin hebben vooral geluisterd naar ons. Dat was heel fijn. Voor mijzelf was het vooral belangrijk dat ik niet alleen bleef met dat boze gevoel, maar mensen in mijn omgeving me steunde.

Als je met iemand erover wilt verder praten kan je je ook altijd aanmelden voor een buddy! Dat kan via de site van Villa Pinedo https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy

Liefs, Leanne