Betweter

Hoi Kristel, Wat een vervelend gedoe, zeg! Ik kan het heel goed begrijpen dat je het verschrikkelijk irritant vindt wanneer de vriendin van je vader zich met jou bemoeit. Zij is natuurlijk niet jouw biologische moeder en wanneer je niet zo goed met haar op kan schieten, kunnen situaties als deze al sneller irritaties met zich meebrengen. Heb je het er al eens met je vader over gehad dat je het zo vervelend vindt wanneer de vriendin van je vader er altijd bij zit of dat ze altijd alles moet weten? Misschien heeft je vader hier zelf nog nooit over nagedacht en houdt hij niet bewust altijd zijn mond wanneer jullie een ruzie uitpraten. Het zou zomaar kunnen zijn dat jij hem ergens van bewust van maakt, wat hij eerder nog nooit door heeft gehad! Wanneer je het niet tegen de vriendin van je vader zelf zou willen vertellen, wat ik erg zou kunnen begrijpen, zou het ook kunnen helpen om het er met je moeder of met Jeugdzorg over te hebben. Zij zouden er eventueel met je vader over kunnen praten en hem kunnen laten weten hoe jij je voelt wanneer ze er altijd maar bij zit. Zo komt het via-via alsnog bij je vader of bij zijn vriendin terecht. Ik denk wel dat je in je hoofd moet houden dat het ook zou kunnen dat de vriendin van je vader zich niet bewust is dat zich zo veel met je bemoeit of dat het zo is dat ze altijd alles maar moet weten. Je vader maakt zich natuurlijk zorgen om jou en zij is waarschijnlijk degene die voor nu het meest dicht bij hem staat waarmee hij zijn zorgen en verhalen zou kunnen delen. Uiteindelijk is het wel zo dat wanneer jij echt niet wilt dat ze alles weet je hier natuurlijk wel het recht op hebt. Jij hebt ook je privé dingetjes en soms is het ook prettig als sommige gebeurtenissen lekker tussen jou en je vader kunnen blijven. Ik hoop dat het snel beter zal gaan tussen jullie! Liefs, Nadia

hoi dankje Nadia ik hoop ook dat het snel beter gaat ik wordt er scheidziek van nogmaals dankje wel voor je tips gr. Kristel

Hallo Kristel, Wat lastig voor jou dat jouw stiefmoeder zich met allemaal dingen bemoeit. Ik kan mij voorstellen dat je dit erg vervelend vindt. Ik vind het ook ontzettend vervelend als mensen zich met mij gaan bemoeien, terwijl ze eigenlijk er niet zo heel erg veel over te zeggen hebben. Als ik jou was, zou ik in het gesprek van Jeugdzorg gewoon eerlijk zijn en vertellen wat jij voelt. Je gevoelens uiten naar andere mensen is erg belangrijk. Jij voelt je er prettig bij dat je het hebt kunnen vertellen en misschien realiseert jouw vader zich ook wel beter wat jij er allemaal van vindt als hij jouw gevoelens kan meemaken. Hij kan dit dan weer terugcommuniceren naar jouw stiefmoeder en misschien verandert dit de situatie wel. Je maakt hier twee punten mee die allebei in jouw voordeel zijn! Mijn allerbelangrijkste tip is om gewoon eerlijk te blijven. Mocht jouw vader zich nog niet zo goed beseffen hoe jij je voelt na het gesprek bij jeugdzorg, dan zou ik eens proberen er toch met jouw vader over te praten als jouw stiefmoeder er bijvoorbeeld niet is. Doe dit desnoods met een vertrouwd persoon uit je omgeving als je dit moeilijk vindt (bijvoorbeeld jouw moeder, opa/oma, een vriend(in) of iemand anders). Veel succes! Groetjes, Aron

Hey Kristel, Ik zit in een soortgelijke situatie, alleen zijn mijn ouders als gescheiden sinds mijn vierde. Ik ben nu 15. Met mijn stiefvader kan ik het heel goed vinden. Hij is grappig en ik kan altijd bij hem terecht. Met mijn stiefmoeder kan ik het normaal ook goed vinden, alleen ze bemoeit zich ook teveel met mij. Er is altijd wel iets dat ik niet goed doe. Als ik dan met mijn vader praat over iets, maakt niet uit wat, dan zal hij altijd aan haar vragen of het goed is wat hij zegt. Ik heb ook nog een broertje van twee, die is van mijn vader en stiefmoeder. Mijn broertje wordt vaak tegen me gebruikt als ik ergens heen wil. Dan wordt er tegen me gezegd: "Denk er wel aan dat je je broertje een week niet hebt gezien." En "Ik had nooit van jou verwacht dat je je broertje zo in de steek zou laten." Ze doet vaak lullig tegen me en ik weet niet of ze het zo bedoelt, maar ze praat me schuldgevoelens aan en een gevoel van minderwaardigheid. Toen ik bijvoorbeeld op voetbal ging zei ze tegen mij dat ik waarschijnlijk beter op de bank zou kunnen blijven zitten. Ik bedoel dus maar, dat ik jouw situatie begrijp maar dat ik zelf niet weet wat ik ermee aan moet. Als je zou willen zou je me altijd kunnen bereiken, als je reageert op mijn reactie kun je mijn email wel krijgen en als je dan wilt praten dan staat mijn mailbox open