Voel me niet zo belangrijk

Lieve Esmee, Dat jouw ervaringen zo genegeerd worden maakt het nog lastiger om met al deze veranderingen om te gaan inderdaad. Maar weet dat jij je niet aanstelt. Een scheiding is lastig, en als er nieuwe partners voor je ouder bij komen kijken is het nog lastiger, zeker om aan te wennen. Het lijkt me inderdaad belangrijk dat je hier met je vader over praat, en hij zou dit inderdaad zelf moeten initiëren, zoals je moeder deed. Maar volwassenen zijn jammer genoeg ook niet perfect, dus is het waarschijnlijk het beste dat jij hem duidelijk maakt dat jullie hierover moeten praten (hij heeft waarschijnlijk niet eens door dat jij je zo rot voelt). Zelf een gesprek beginnen is heel lastig, dat had ik ook eng gevonden (vond ik vroeger ook enorm eng op jouw leeftijd), dus misschien is het een idee om het eerst op te schrijven. Op die manier kan je rustig op een rijtje zetten hoe jij je voelt, en hoe je wilt dat je vader dat weet, zonder onderbroken te worden. Je kan dan kiezen om met hem te praten, maar je kan er ook een brief van maken en aan hem geven, om zo een gesprek te beginnen. Je zou dan dus aan het einde van de brief kunnen zetten dat je hier graag met hem over wilt praten. En maak je er alsjeblieft geen zorgen over dat jij je aanstelt, lieve Esmee, dat is echt niet zo. Als je vader dat wel vindt, laat hem dan gewoon dit lezen, en deze website. Je staat er niet alleen voor. Succes

Lieve Esmée, Dankjewel voor je berichtje, het laatste wat je doet is je aanstellen, dus wees daar alsjeblieft niet bang voor! Jij bent op zoek naar een manier om de scheiding te verwerken en dat is alleen maar goed. Het is heel herkenbaar dat je het gevoel hebt dat je vader minder met je bezig is nu hij een nieuwe relatie heeft. Dat gevoel heb ik ook heel lang gehad, maar nu ik net zelf een vriend heb merk ook ik aan mezelf dat ik meer tijd aan hem besteed dan aan andere dingen. Toch praat dit niet goed dat jij het gevoel hebt dat je vader minder met jou bezig is. Dat je graag met je vader wilt praten vind ik dan ook hartstikke goed en knap. Ik snap dat het spannend is, maar weet dat jij het kunt. Om het makkelijker voor jezelf te maken zou je inderdaad een brief kunnen schrijven, zoals Dara zegt, waarin jij jouw gevoelens opschrijft en wat jij ervaart. Dan zou je hem aan je vader kunnen geven en erbij kunnen zeggen dat je hier graag nog over wil praten als hij hem ook heeft gelezen. Maar je zou ook aan een oom of tante, of iemand anders die je vertrouwt, kunnen vragen of zij eens bij een gesprek met je vader aanwezig willen zijn. Op die manier heb jij een steuntje in de rug en kan diegene helpen wanneer jij het even wat lastiger vindt om je te uiten. Praten is echt het belangrijkste bij het verwerken van de scheiding, dus dat jij dit graag wilt doen vind ik hartstikke knap! Veel succes en het gaat je lukken! Liefs, Isabel