Uitzondering

Hallo Aneauniem, Heel goed dat je toch een berichtje plaatst om advies te vragen, want ik denk dat dit heel erg herkenbaar is voor heel veel van ons. Je bent nog niet oud hoor, ik ben ook 23 ;-). Je bent altijd een kind van je ouders en ik geloof dat je nooit te oud bent om het zwaar te vinden als je ouders scheiden en al helemaal niet als het zo gaat. Vooral zonder fatsoenlijk contact. Welke cirkel bedoel je met het willen doorbreken daarvan? Bedoel je de toekomst tussen je ouders? Eigenlijk denk ik dat je, ondanks dat je er wellicht middenin zit, het aan je ouders moet overlaten hoe zij met elkaar omgaan. Het is veel belangrijker hoe ze met JOU omgaan. Kun je dat tegen ze zeggen? Dat jij nu eens wilt weten waar je aan toe bent en dat het niet zo langer kan? Ik zou ze vertellen dat je ze heel graag wilt helpen en dat je daarmee zit, om vervolgens te vragen waarom ze jouw 'hulp' niet willen. Onzekerheid zou zeker een reden kunnen zijn. Denk je niet dat alle gescheiden ouders onzeker zijn? Misschien dat je, juist door je leeftijd, je kunt inleven in de situatie van je ouders. Dat heeft mij zelf heel erg geholpen. Op een gegeven moment kon ik gesprekken voeren met mijn moeder op een volwassen niveau. Ik vond het verschrikkelijk dat ze steeds maar zeurde over wat er niet goed was aan mijn vader en waarom het niet werkte. Op een avond nam ik afstand van mijn kinderlijke eigenwijsheid en stond ik open voor haar verhaal. Vervolgens durfde zij ook open te staan voor mijn twijfels, mijn angsten en onzekerheden met betrekking tot de scheiding. We luisterden naar elkaar. Natuurlijk is het veel fijner als ouders meteen begrijpen dat het beter is als het andersom werkt, maar het is algemeen bekend dat ze dat nog niet altijd doorhebben ;-). Dus, om een lang verhaal kort te maken: mijn advies is om juist gebruik te maken van je volwassenheid om in gesprek te gaan met je ouders. Ik hoop heel erg dat zij er voor openstaan. Heel veel succes! Liefs, Femke

Hoi Aneauniem, Vervelend dat je na 2,5 jaar nog niet weet waar je aan toe bent. Maar het advies van Femke heeft me echt geraakt en ik hoop dat het voor jou ook uitkomst biedt in deze situatie. Veel succes!

Beste Femke, hierbij een reactie op jou schrijven. Mijn ouders zijn gescheiden en ik ben de oudste dochter uit dit gezin van vier kinderen. Ik heb spijt als ik weet niet wat, dat ik op mijn 17-18 jarige leeftijd de gesprekken aan ben gegaan met mijn moeder over hun echtscheiding. Die gesprekken maken alles helemaal niet beter, want je krijgt door hun scheiding automatisch eenzijdige dingen te horen. Ze beredeneren hun verloren relatie vanaf dat moment namelijk apart van elkaar. Nu ik dit aan jou schrijf is de scheiding van mijn ouders inmiddels 35 jaar geleden.