Samenwonen

Hoi Daniel, helaas ga je nooit zeker weten of je dit wil. Er komt iemand in je huis wonen die je helemaal niet kent, dit gaat wennen zijn voor jou en voor hem. Iemand die een andere levensstijl en manieren heeft geleerd, kan uiteindelijk gaan botsen met hoe jij bent opgevoed. Als dit te vaak botsingen geeft, geef dit dat snel aan bij je moeder. Als je te lang wacht ga je je misschien inhouden in belang van je moeder, uit mijn ervaring zou ik dat zeker niet doen.
Ik hoop dat ik je niet te bang heb gemaakt hiermee. Praat er nog eens goed over met je moeder en probeer afspraken met haar te maken.
Groet, Rico

Hey Daniel,

Dankjewel voor je bericht. Wat fijn dat je een bericht stuurt, want ik herken heel veel in jouw verhaal! ❤️

Mijn ouders gingen scheiden toen ik 13 jaar oud was en mijn zusje was 9 jaar oud. Mijn vader kreeg een paar weken na de scheiding al een nieuwe vriendin. Ik was daar soms heel blij over, want mijn vader was heel verdrietig over de scheiding en ik zag dat hij weer gelukkig was met zijn nieuwe vriendin. Dat gaf me wel geruststelling. Maar ik was soms ook bang. Ik was bang dat mijn vader niet meer met ons wilde zijn en alleen maar met zijn nieuwe vriendin. Maar het voelde ook heel definitief dat hij een nieuwe vriendin had, want nu was de scheiding heel definitief. En dat vond ik heel verdrietig :( Het hielp mijn gevoelens te delen en om steun te vragen bij een vriendin die ook gescheiden ouders had. Want zij had hetzelfde meegemaakt. Heb jij ook misschien een vriend of vriendin met gescheiden ouders?

Op een gegeven moment kwamen we bij weer bij mijn vader thuis en toen zei hij dat zijn nieuwe vriendin bij ons kwam wonen, overal lagen haar spullen en de regels veranderde. Ik was zo verdrietig, ik wilde gewoon met papa en mijn zusje blijven, met zijn drietjes, zoals het daarvoor ook was. Ik had ook behoefte aan duidelijkheid, wat ging er dan nu allemaal veranderen? Het had mij geholpen om met mijn vader deze gevoelens te delen. Maar dit deed ik niet, omdat ik dacht dit niet normaal was, maar het is eigenlijk wel heel normaal wat je allemaal voelt.

Jaren later las ik deze open brief van Villa Pinedo: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/mijn-ouders/familie/stiefouders/aan-alle-nieuwe-partners . Daar herkende ik echt heel veel uit! Ik heb deze ook nog aan mijn vader gegeven. En achteraf gezien begreep hij dat ik gewoon wat tijd nodig had om te wennen aan de nieuwe situatie en dat mijn vader had gevraagd wat ik er van zou vinden en wat voor mij fijn zou zijn. Misschien kan de nieuwe vriend niet meteen bij jullie wonen, maar eerst een paar dagen in het weekend? Ik zou dit ook met je ouder bespreken, wellicht dat je dit wat geruststelt?

Weet jij waarom je het niet wil? En weet jij ook waarom je wel met de nieuwe vriend wil samenwonen? Misschien zijn er dingen te bedenken waarom je het wel fijner zou willen bijvoorbeeld dat je ook leuke dingen met je ouder alleen wil doen. Inmiddels heeft mijn vader een andere vrouw. Nu hebben mijn zusje en ik aangegeven dat we ook weleens iets met alleen mijn vader willen doen, dus alleen met mijn zusje, ik en mijn vader. Dus nu gaan we een keer in de zoveel tijd zonder zijn vrouw samen eten of iets leuks doen. En dat helpt mij heel erg.

Toen ik de blogs las van andere kinderen met gescheiden ouders, heeft mij dat wel heel erg geholpen moet ik zeggen. https://www.villapinedo.nl/verhaal/stiefouders/marlotte-stiefmoeder-plekje-in-hart bijvoorbeeld deze blog van Marlotte of het verhaal van Janne. https://www.villapinedo.nl/verhaal/stiefouders/gedachten-en-gevoelens/belangrijke-momenten/nieuwe-huwelijk-bracht-achtbaan-aan-emoties

Wat ik las dat heel veel kinderen en jongeren hier last van hebben en dat het is dus heel normaal is dat je het twee totaal verschillende gevoelens hebt. Dat je blij bent, maar ook bang of verdrietig. Erover praten met iemand anders of juist met je ouders hielp mij heel erg.

Groetjes Charlotte

hoi Daniel

ik snap je gevoel en je kan helaas nooit zeker weten of je het wil. als het gebeurt is het altijd wennen soms duurt het wel 5 jaar. verder snap ik dat je terug wilt naar hoe het was wel meerdere denk ik.

ik hoop dat je hier iets aan hebt.

groetjes Lejla