Waarom ben ik alles in 1 keer kwijt??
Quinty, 11 jaar
Reacties (5)
meer dan 1 jaar geleden
Hoi Quinty, wat super baar dat je dit hebt meegemaakt, ik herken je gevoel dat je alles kwijt bent en heel graag vrolijk wilt zijn. Wat mij persoonlijk heel erg geholpen heeft is muziek tekenen en je gevoelens en gedachtes opschrijven ik heb onder mijn bed een schrift waar al mijn gevoelens in staan dit heeft mij heel erg geholpen ik hoop dat het jou ook help, groetjes Jade
meer dan 1 jaar geleden
Hey Quinty, wat stom dat je dit allemaal moet meemaken, ik herken totaal het gevoel dat je alles kwijt bent omdat iets in deze richting ook bij mij is gebeurd, wat bij mijn veel heeft geholpen is muziek, lezen en met mijn dieren knuffelen etc. Wat ook heel veel heeft geholpen is om mijn gedachtes/gevoelens op te schrijven en dat kan ik een dagboek, op je telefoon of gewoon op een stukje papier. Ik hoop dat het snel beter gaat, en veel sterkte nog!!
Groetjes, Charlotte
0
meer dan 1 jaar geleden
Hooiii Quinty,
Jeetje, wat veel verandering de laatste tijd! Dat is heel moeilijk!🩷 Ik vind verandering ook pittig, dus je bent niet alleen. Hoe heb je de afgelopen periode een beetje vrolijk kunnen houden?
Wat ik doe als ik niet zo goed in mijn vel zit of mij niet zo blij voel, is dat ik ga bedenken wat mij altijd wel vrolijk maakte. Ik vind bijvoorbeeld het altijd leuk om iets gezelligs te plannen met een vriendin. Samen een dagje winkelen bijvoorbeeld, een taart bakken, langs mijn opa & oma gaan, sporten, spelletjes spelen met familie, een DIY spa-dagje: lekker lang in bad, maskertje op, nagelslakken! 🧖🏼♀️💅🏻 Ook helpt het mij om mijn gedachten en gevoelens te delen met de mensen om mij heen, zodat mij dat ook wat rust geeft! Heb je iemand bij wie je dat kan doen?
En ga je volgend schooljaar naar de middelbare school? Of naar groep 8?
Na regen, komt zonneschijn ☀️
Liefs, Esther
0
meer dan 1 jaar geleden
Hey Quinty,
Wat naar dat je het gevoel hebt alles in 1 keer kwijt te raken. In de periode dat mijn ouders nieuwe partners kregen voelde ik mij net zo. Het gezin die ik kende was er niet meer en opeens gingen andere mensen die plekken opvullen. Ik was er erg boos en verdrietig om. Ook bij mij kwam er opeens een kind bij mijn gezin, een jongen die net zo oud was als ik. Ik vond het moeilijk dat ik opeens nog een beroetje kreeg, Later wende dit steeds meer.
Ook naar dat je precies in deze tijd afscheid moet nemen van zo'n fijne klas. Een tip hiervoor kan zijn om voor te stellen aan de anderen om contact te houden met elkaar door bijvoorbeeld soms te bellen of af te spreken. Zo kan je soms toch nog je verhaal kwijt bij mensen die je erg aardig vindt en waar je hecht mee bent. wat voor mij in die periode heel erg hielp was kunst. Ik ben zelf een creatief persoon en vind tekenen erg leuk, dit heb ik in die tijd veel gedaan. Ook zou je bijvoorbeeld een dagboekje bij kunnen houden waar je je gevoelens en gedachten in kan opschrijven. Op die manier gaan die verdrietige gedachtes uit je hoofd en in het boekje. Ik heb ook veel steun gehad aan mijn lieve hond, ik vertelde hem dan bijvoorbeeld waar ik mee zat als er even niemand anders was om mee te preten, misschien heb jij ook wel een huisdier?
Ik hoop dat mijn ervaringen jou kunnen helpen.
Veel liefs, Roos ♥
0
meer dan 1 jaar geleden
Ik snap het helemaal het het is ook maar 4 maanden toen mijn ouders het vertelde zouden we met zijn alle naar een film gaan maar dat kon niet echt super stom ik heb helaas moeten meemaken toen mijn ouders hele erge ruzie hadden dus toen ben ik naar mijn kamer gerend spullen gepakt en naar mijn broer gerend. Dit heb ik op 8 jarige leeftijd moeten meemaken. Liefssssss Guusje xxxxxx.
0

0