Mijn stiefmoeder

Hoi Melanie, wat fijn dat je ons forum hebt gevonden! Ik begrijp je gevoel helemaal. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was en ze hadden beiden vrij snel een nieuwe partner. Met mijn stiefvader kon ik het meteen goed vinden, maar met mijn stiefmoeder niet. Mijn stiefmoeder veranderde opeens de 'regels' thuis en ik mocht dingen van haar niet, die ik altijd van mijn ouders wel mocht. Ook mijn vader ging daarin mee waardoor hij zich ineens heel anders gedroeg. Ik weet nog dat ik dat toen heel moeilijk vond en ik veel liever bij mijn moeder was.

Toen ik wat ouder werd, begreep ik dat het heel normaal is dat je soms liever bij de ene ouder bent. Er verandert gewoon heel veel en soms voel je je op de ene plek gewoon meer thuis dan op de andere plek. Weet dus in ieder geval dat je daarin niet de enige bent! Ook ben ik op latere leeftijd met mijn ouders hierover gaan praten. Mijn vader vertelde toen dat hij zijn 'opvoeding' aanpaste aan mijn stiefmoeder. Mijn stiefmoeder was een hele andere vorm van opvoeden gewend en ze probeerden hun 'opvoedingsstijl' op elkaar aan te passen. Mijn vader gaf aan dat hij helemaal niet doorhad dat dit voor mij erg moeilijk was. Na dat gesprek is het een stuk beter gegaan bij mijn vader thuis. Ik had het idee dat hij echt naar mij geluisterd had! Achteraf had ik veel eerder met mijn vader willen praten. Zou jij er met jouw vader over kunnen praten? Of heb je misschien iemand anders in jouw omgeving met wie je dit kan bespreken? Je verhaal vertellen lucht in ieder geval al op, maar als je ook nog een fijn gesprek met je vader kan hebben, levert het misschien nog meer op! Hopelijk heb je iets aan mijn ervaring. Als ik je nog ergens bij kan helpen, weet me te vinden. Je staat er niet alleen voor!

Liefs Linde