om wie gaat het hier eigenlijk?

Beste Anna, Ik herken me he-le-maal in deze situatie. Mijn ouders hebben elkaar letterlijk niet meer gesproken sinds de scheiding en het enige moment dat ze elkaar zien is als mijn vader ons komt ophalen. Zelfs dan krijgen ze het voor elkaar om nog te schreeuwen tegen elkaar. Ik zou willen dat ik je een oplossing kan geven voor dit probleem, maar die heb ik zelf ook niet echt. Zowel mijn ouders als de jouwe zijn gewoon te egoïstisch om te zien dat het om JOUW verjaardag gaat. Niet om hun stomme relatieproblemen. Wat ik altijd maar doe is heel specifiek kiezen wie ik voor wat uitnodig. Dit is misschien niet de beste oplossing maar ik vind dit zelf het fijnste. Op mijn diploma uitreiking waren ze allebei, en dat vond ik echt een drama. Mijn moeder gedroeg zich als een klein kind en ik liep me kapot te ergeren. Sinds dat moment kies ik gewoon voor 1 van de 2 en laat ik de ander ook niet weten dat er iets is waar ouders bij zijn. Om een voorbeeld te noemen: op de openingsceremonie van mijn opleiding, een heel groot feest, is het gebruikelijk je ouders mee te nemen. Ik heb toen niks aan mijn moeder verteld en mijn vader meegenomen. Het is heel lullig, en ik zou het liefste hebben dat ze er allebei zijn, maar ik heb gewoon geen zin in drama. Het gaat om mij, en ik geniet het meeste van een ontspannen situatie. Mijn verjaardag vier ik dus altijd bij mijn moeder met de familie, en bij mijn vader alleen met mijn vader en zijn vrouw. Dus ja, niet echt een oplossing voor je maar wel een lotgenoot!

Hoi Marleen, Dankje voor je reactie! Blij dat ik niet de enige ben :)! Ik heb besloten om mijn moeder maar te vragen. Ik vind, en dat is in mijn situatie zo, dat mijn moeder meer voor me doet dan mijn vader. En hoe zielig mijn vader ook doet, hij heeft ook nooit echt interesse. Heb bij hem altijd het gevoel dat hij alleen maar wil 'pronken'. En ik weet dat ik mijn moeder echt heel erg zou kwetsen. Dus tja, zo is de situatie dan nou eenmaal.

Hallo Anna, Ik herken me ook helemaal in jouw situatie en heb helaas geen goed antwoord op je vraag. Mijn vader heeft inmiddels een nieuwe vrouw, mijn moeder geen nieuwe man. Mijn moeder heeft op zich redelijk contact met mijn vader, maar wil niets of in ieder geval zo weinig mogelijk met mijn stiefmoeder te maken hebben. Inmiddels zijn ze nu zo'n 6 jaar uit elkaar en is iedere belangrijke gebeurtenis voor mij vervelend geweest in de zin dat ik elke keer moet kiezen wie er bij is. Mijn moeder zegt op zich niet dat ze niet wil komen als mijn vader komt, maar vaak is er ook andere familie (van m'n moederskant) die er ook niet om staat te springen om m'n vader weer te zien. M'n vader is vreemdgegaan met m'n stiefmoeder. Ik redeneer nu ook zo van: de ouder waar ik het meest contact mee heb, die nodig ik voor mijn verjaardag. De ander komt later maar een keer langs. In alle gevallen komt nu m'n moeder altijd op de verjaardag zelf. Als ik ga trouwen dan nodig ik ze natuurlijk allebei uit en dan zoeken ze het maar uit. Maar met familie en vrienden in de woonkamer een verjaardag vieren zie ik op dit moment totaal niet zitten met m'n beide ouders er bij. M'n vader heeft het er nog nooit met mij over gehad, maar ik neem aan dat hij het niet zo leuk vind, aan de andere kant als hij er erg mee zit dan moet hij maar met mij gaan praten over een oplossing.... Mijn vriend vind het jammer dat het zo gaat en hij zou het fijn vinden als mijn beide ouders op mijn verjaardag zouden komen. Voor mij geeft het me meer rust als ze apart langskomen dan samen, anders ben ik te veel bezig hoe zij op elkaar reageren dan aan het genieten van de visite die langskomt. Helaas dus geen oplossing, maar net als Marleen een lotgenoot van je!

Hoi Anna, Ook ik begrijp je situatie heel goed. Mijn ouders zijn al een lange tijd uit elkaar, (ik was drie jaar), maar nu is er nog steeds drama als er een gelegenheid zich voordoet waarbij (eigenlijk) beiden ouders aanwezig moeten zijn. Mijn vader is hertrouwd en mijn moeder en mijn stiefmoeder mogen elkaar niet terwijl mijn ouders wel redelijk normaal tegen elkaar kunnen doen. Omdat mijn stiefmoeder vaak moeilijk doet heeft mijn vader al een paar belangrijke gebeurtenissen van mij en van mijn broer gemist. Zo heeft mijn vader een uur voor mijn diploma uitreiking afgebeld omdat mijn stiefmoeder het niet goed vond dat mijn moeder erbij zou zijn. Ook heeft hij een belangrijk feest van mijn broer gemist omdat mijn stiefmoeder niet in dezefde ruimte wilde zijn waar mijn moeder ook is. Ook ik vraag me dan af om wie het dan eigenlijk gaat? Want eigenlijk moet jezelf in het middelpunt staan bij bijvoorbeeld een diploma uitreiking of verjaardag. Helaas kan ik je hier ook niet echt een goed advies voor geven, ik zou graag willen dat mijn ouders (en dan vooral mijn stiefmoeder) echt volwassen worden en niet egoïstisch naar zichzelf kijken. Vaak zijn kinderen al de dupe van een scheiding en zo blijft het alleen maar doorgaan. Wat je het beste kan doen is naar jezelf kijken. Waar voel jij je prettigst bij? Als jij liever alleen je moeder erbij hebt, dan nodig je alleen je moeder uit. Zo voorkom je situaties waarbij het helemaal fout kan gaan en heb je voor jezelf wat maar rust. Helaas heb ik ook geen echte oplossing voor je, maar je bent in ieder geval niet de enige met zulke ouders, ik heb ze ook :)