School doet niet veel

Lieve Esther,

Wat vervelend dat je het gevoel hebt dat school er weinig aan doet. Waar zou jij zelf behoefte aan hebben?

Toen mijn ouders gingen scheiden zat ik ook op de middelbare school. Ik werd toen heel erg somber en durfde dat niet uit te spreken. Ik ben toen wel doorverwezen naar een maatschappelijk werker van de school, maar daar had ik niet echt een klik mee. Daarna heeft mijn school niks meer gedaan, waardoor ik me niet zo gehoord voelde. Dat is echt een heel vervelend gevoel. Anderen hebben helaas niet altijd door hoeveel een scheiding met iemand kan doen.

Misschien is er een docent of mentor waar je goede klik mee hebt bij wie je dit kan aankaarten?

Heel veel liefs,

Doutsen

Lieve Esther,

Wat goed dat je je gevoel deelt hier op het forum. Uit jouw vraag haal ik dat jij behoefte hebt aan meer hulp en oog voor jou in deze situatie. Wat knap dat je dat erkend en er naar op zoek gaat. Toen mijn ouders gingen scheiden was ik 11 en zat ik op de basisschool. Ik had toen een fijne juf met wie ik af en toe kon praten. Toen ik naar de Middelbare school ging had ik een fijne mentor om af en toe mee te praten, maar dit was voor mij niet genoeg dus hebben we via de huisarts iemand anders gevonden die mij kon helpen.

Op school zijn er soms vertrouwenspersonen aanwezig met wie je kan praten, misschien is dat iets voor jou? Of om het met je mentor te bespreken, waar je behoefte aan hebt. Anders is het altijd een optie om bij de huisarts langs te gaan en te kijken wat passende hulp voor je is.

Hopelijk heb je hier iets aan, veel succes en liefs!

Myra

Ja echt vermoeiend, iedereen die dit leest wees jezelf en durf je menig uit te spreken!😜😎

Hee lieve Esther,

Wat vervelend om te horen. 💕

Toen mijn ouders gingen scheiden, voelde ik me ook vaak alleen en had ik het gevoel dat niemand echt begreep hoe het voor mij was. Zelfs mijn mentor reageerde niet altijd op een manier die mij hielp.

Soms weten volwassenen niet goed hoe ze met zo’n situatie om moeten gaan, maar dat maakt het natuurlijk niet minder moeilijk voor jou.

Misschien is er iemand met wie je wel kunt praten, zoals een vriendin, een tante, een vertrouwenspersoon op school of iemand van je sport.

Ik hoop dat je een fijne en veilige plek vindt waar je je verhaal kwijt kunt en waar er echt naar je geluisterd wordt. 🩷

Veel liefs,

Dirkje

Ik ben het helemaal met je eens ik zit in het eerste en ik merk dat er niet over wordt gepraat en verteld wordt maar de zij maar twee kinderen (mij en iemand anders) die gescheiden ouders hebben