Liever bij de een dan bij de ander

Hey soof,

Ik ben nu 15 en m'n ouders zijn bijna 5 jaar gescheiden, mijn vader had dingen gezegd die mij heel veel pijn had gedaan dus heb ik samen met mijn broer en schoonzus een gesprek met mijn vader gehad, dat ik het contact tijdelijk wilde verbreken. Ik denk dat je het beste een gesprek met je vader aan kan gaan met iemand die je vertrouwd en iemand die geen partij zou kiezen. Die er dan bij jou bij zit voor je steun en die het voor je op kan nemen. Dat was bij mij m'n broer, mijn moeder wilde ook net zoals bij jou mee maar dat was niet verstandig.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Heel veel succes in elk geval.

En onthou het gaat er om wat jij wil, jou ouders zijn uit elkaar gegaan en daar kan jij niks aan doen. Dus je mag altijd je gevoel gewoon uitspreken naar je ouders.

Liefs danysha

Hey lieve Soof,

Wat dapper dat je hier een berichtje plaatst! En super fijn dat je ons gevonden hebt. Wat naar om te horen dat de weekenden bij je vader je zo zwaar vallen. Ik begrijp heel goed dat dat echt super lastig is in wat voor situatie je nu zit.

Ik was het liefste ook altijd bij mijn moeder, daar voelde ik mij het fijnst. Ik wou gewoon niet langs mijn vader toen mijn ouders gingen scheiden. Ik was net 18 toen, dus kon ik zelf bepalen bij wie ik wou wonen. Ik ging toen bij mijn moeder wonen, omdat ik boos was op mijn vader en ook totaal geen band voelde. Het voelde super afstandelijk. Ik ben toen een tijdje niet bij hem thuis geweest. Hij deed wel zijn best, maar ik wou zelf gewoon echt niet. Daar heb ik mij ook heel schuldig over gevoeld. Dus ik snap je heel goed, dat je dat voelt. Maar dat hoef je nooit te voelen! Hoe jij je voelt is altijd wel een reden voor. En hoe jij je ook voelt, hoef je geen sorry voor te zeggen of schuldig over te voelen omdat het jouw gevoel is en dat mag er altijd zijn! Het is ook helemaal niet gek dat je je fijner voelt bij je moeder, omdat je, zoals het klinkt, het met haar er ook goed over kan hebben.

Ik snap heel goed dat een brief schrijven aan de kinderrechter wel meteen als een grote stap voelt. Omdat dat het echt maakt, wordt het misschien ook wel even lastig en confronterend. Ik snap ook dat het met je beide ouders aan tafel zitten heel moeilijk is en misschien ook wel vervelend kan zijn.

Misschien dat het een keer goed is om eerst met je vader alleen te proberen het erover te hebben. Hoe super lastig dat ook is. Mij heeft dit wel heel erg geholpen, waardoor ik minder afstand voelde. Mijn vader begreep mij toen wat beter. Je vader kan je dan ook proberen te begrijpen, zo kunnen jullie samen misschien wel een oplossing bedenken wat voor jou het fijnste is. Als het toch lastig blijft en jij je niet begrepen voelt, is een brief aan de kinderrechter altijd een oplossing!

Ik weet niet of je broers/zussen hebt, maar dat kan ook fijn zijn, om het met mekaar erover te hebben. Bij Villa Pinedo kun je ook een Buddy krijgen als je behoefte hebt aan meer contact. Een Buddy biedt je altijd een luisterend oor en kan wat langer met je meedenken over hoe je dit soort situaties goed aan kan pakken. https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy

Ik hoop dat dit je een beetje kan helpen, je staat er nooit alleen voor! ❤️🍀

Veel liefs Ilse

Hee meid, mijn ouders zijn ook gescheiden en ik weet hoe je je voelt. Je moet gewoon proberen om dit bespreekbaar te maken met je vader en/of moeder, of je neemt bijv een x t initiatief om te zeggen “hee papa zullen we een rondje lopen even kletsen”. Je kan ook uit t perspectief van je vader kijken die wilt misschien wel omdat je nu ouder word en dat je meer zelfstandig word meer ruimte geven. Ook al zijn t korte gesprekjes t is nooit te laat om een betere band te creëren. Niet bang zijn om dit te doen want misschien zit je vader hier ook wel erg mee alleen weet hij niet hoe hij jou dit kan vertellen. Een fijne sfeer is t huis is t belangrijkst voor jou en je gezin hun geluk!!! Komt goed ik geloof in je❤️

Hey Soof

Ik ben fee en ik wil ook graag bij een van mijn 2 ouders gaan wonen maar ik wil bij mijn vader gaan wonen omdat ik geen band heb met mijn moeder en ik me niet fijn voel bij haar door dingen die er gebeuren/zijn gebeurd

Ik ga zelf wel aan tafel met mijn ouders omdat ik het niet alleen durf te zeggen en dan kan ik daarna met mijn vader mee naar het gesprek zodat ik mijn moeder dan even niet zie en ze erover na kan denken

Ik zou proberen om iets te bedenken waardoor je het makkelijk kan bespreken met je vader

Hai,

Oprecht die had gewoon mijn verhaal kunnen zijn. Alleen is het bij mij zo dat ik er niet met anderen over durf te praten want dat vind ik zielig voor mn vader...

Tja tips... ik weet zelf ook niet echt wat ik moet doen... tja je hebt niet heel veel aan mijn berichtje hè:)

Ik zou eerst wel proberen om met hen samen aan tafel te gaan, maar laat er dan ook een vertrouwenspersoon bij zitten. Dan ben je toch niet alleen en je kan het natuurlijk altijd aangeven als je midden in het gesprek het niet meer ziet zitten...