Verhuizen?!

Hi Kirsten,

Ik snap heel goed dat je dit een lastige beslissing vind. Ik was vroeger deels bij mijn vader en deels bij mijn moeder. Ik merkte dat ik dat ik liever volledig bij mijn moeder ging wonen door de omstandigheden thuis bij mijn vader. Ik vond het heel moeilijk om deze keuze te maken en aan te geven, ondanks dat ik wist dat mijn vader het goed zou vinden als ik voor mijzelf koos. Ik heb deze keuze uiteindelijk gemaakt toen ik 17 jaar was. Het voelde voor mij alsof ik koos tussen mijn ouders en mijn vader met name kwetste. Ik had ook in de buurt bij mijn vader een sociaal leven, die ik dan minder makkelijk zou kunnen zien. Maar nadat ik de knoop had doorgehakt, gaf het mij rust. Wat mij uiteindelijk heeft geholpen is het praten met vriendinnen en mijn ouders. Ik heb met mijn vader afspraken gemaakt wanneer ik hem zou zien, zodat ik ook mijn vriendinnen daar in de buurt nog zag. Zo ging ik af en toe een weekend terug naar mijn vader. Wellicht dat jij ook afspraken kan maken. Zodat je als je tijdelijk bij je vader woont dan structureel in de weekenden of wanneer je door de weeks tijd hebt, naar je moeder kan gaan. Zo kan je makkelijker naar het ziekenhuis reizen én een beetje je contacten en activiteiten zien bij je moeder.

Vooral is het belangrijk dat jij doet wat voor jou goed voelt en wat jij wilt <3

Hey Kirsten, Bibi hier! Wat goed dat je je vraagt stelt, hier op het Forum van Villa Pinedo! 💙

Wat tof dat je een leuke stage hebt gevonden in het ziekenhuis! Een reistijd van 2 uur is inderdaad wel lang, dus ik snap je overweging. Ook herken ik het gevoel wat je omschrijft. Ik woon inmiddels op mezelf, maar mijn ouders waren vroeger ook nogal strikt met wanneer ik bij wie was. Dat vond ik altijd heel lastig, want mijn behoeften waren soms anders. Ik durfde dat dan niet aan te geven omdat ik bang was voor gedoe en hun niet wilde kwetsen.

Maar lieve Kirsten, als ik je iets mag meegeven: jij hoeft nooit tussen je ouders te kiezen! Ook al voelt een bepaalde woonplek op sommige momenten wat prettiger (of handiger). Je bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens die je ouders hierdoor ervaren. Natuurlijk snap ik wel dat je het hierover met ze wil hebben op een fijne manier. Misschien kun je daarom uitleggen hoe belangrijk de stage voor je is? En samen een manier bedenken waardoor je goed contact kunt onderhouden?

Ook schrijf je dat je bij je moeder veel activiteiten en contacten hebt. Ik snap ook goed dat je dat wilt onderhouden! Is het daarom een idee om een per week aan te kijken wanneer je waar wil slapen? Misschien een paar nachtjes bij je vader (vooral op stagedagen) en daarna een aantal bij je moeder? Zo deed ik dat op het laatst ook vaak en ze begrepen dat dat ook meer paste bij mijn leeftijd en planning.

Veel succes Kirsten! You got this. ✨

Liefs, Bibi