Hoe geef je het een plek

He emily, wat dapper dat je gelijk deze vraag stelt. Zeker zo kort nadat je ouders dit verteld hebben. Ik begrijp heel goed dat je verdrietig bent. Ik denk niet dat je je verdriet kunt laten verdwijnen, je kunt het er wel laten zijn. Dit betekent dat als je je verdrietig voelt, dat je dat ook mag zijn. Ik was zelf ook heel verdrietig toen ik doorhad dat ik in 2 huizen moest gaan wonen, en dat we niet meer samen op vakantie gingen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je deelt met iemand dat je dat moeilijk vind en verdrietig bent. Misschien een van je ouders, iemand anders uit je familie, iemand via school, of iemand van je eigen leeftijd. Geef het vooral alle tijd die je nodig hebt. Voor mij hielp het ook om soms mijn gevoel op te schrijven. Dat kan altijd als je even geen zin hebt met iemand te praten. Je kan altijd nog een buddy aanvragen, als je die nog niet hebt. Die kunnen heel goed antwoord geven op je vragen, en je helpen nu je ouders je dit net verteld hebben. Ik hoop dat je eruit komt emily <3 sterkte

- Anne

Hi Emily,

Ik sluit mij helemaal aan bij want Anne aangeeft. Wat knap dat je nu al deze vraag op het forum durft te stellen! Het verdriet kan je niet laten verdwijnen en ik denk dat de tips van Anne helpen om met dit verdriet om te kunnen gaan. Ik wil je heel veel sterkte wensen en ook meegegeven dat (ondanks dat dat misschien nu niet zo lijkt) het goedkomt! Ook ik heb enorm veel verdriet ervaren en wist niet hoe ik hiermee om moest gaan. Het delen met mensen of erover te schrijven hielp mij. <3

Mijn ouders zijn nu al 6 jaar gescheiden, en het verdriet is niet perse minder geworden. Op een gegeven moment raak je eraan gewent, maar ik wordt toch wel elke 3 maanden behoorlijk verdrietig. Maar je verdriet kan je prima delen, dat doe ik vaak met mijn moeder, en dat licht weer op.