Ik ben in de war

Hey Eefie!

Wat fijn dat je ouders nog vrienden zijn!

Ik snap dat het verwarrend voelt. Ik had vroeger ook geen zin om wekelijks te wisselen van huis, elke keer weer moeten aanpassen... De eerste dag was dan vaak het minst leuk. Wennen, tassen uitpakken, sociaal willen zijn naar mijn moeder of vader omdat ze me ook al een week niet hebben gezien. Heb jij dat ook?

Jou gevoel van in de war zijn mag er dus ook gewoon zijn want dat gevoel is heel normaal. Heb je er al eens met je ouders over gesproken?

Weet dat je bij ons ook terecht kan via de chat, waar iemand jou een luisterend oor kan bieden en herkenning kan geven!

Liefs , Anouk

Hey Eefie,

Wat goed dat je een bericht hebt achtergelaten op het forum!

Ik had vroeger, en nu nog steeds, hetzelfde als jij. Ik woon bij mijn moeder en zie mijn vader maar soms. Daardoor voelt het soms meer alsof ik op visite ga, dan dat ik thuis bij mijn vader ben.

Wat mij heel erg helpt is om leuke dingen te doen met mijn vader. Bijvoorbeeld samen een ijsje halen of een spelletje spelen. Dan neem je echt even de tijd voor elkaar en als je van te voren weet wat je gaat doen, kan je er ook naar uitkijken. Zo heb er wat meer zin in!

Dat je in de war bent, is ook helemaal niet gek. Weet dat je altijd welkom bent om er over te praten bij Vila Pinedo.

Hopelijk heb je hier wat aan🫶Groetjes, Melle

Geen zorgen ❤ ik herken je probleem

Wat fijn dat ze nog vrienden zijn.

Het is wel jammer denk ik als je de hele tijd bij je moeder bent, en je je vader nauwelijks meer ziet.

Groetjes merijn