Heel veel huilen

Lieve Abby, wat fijn dat je het forum hebt gevonden en hier je vraag stelt! Als ik je vraag goed begrijp weet je niet goed hoe je ermee moet omgaan als je met een van je ouders mee moet en je dit eigenlijk niet durft. Ik heb niet helemaal hetzelfde gehad, maar ik vond het vroeger wel super lastig om te wisselen tussen mijn ouders. Als ik dan bijvoorbeeld van mama naar papa moest was ik altijd aan het huilen, omdat ik dit niet wilde. Ik miste mijn moeder dan heel erg en andersom, herken jij dit ook?

Wat mij hierbij geholpen heeft is om dit vertellen tegen mijn papa en mama, ik zei dan bijvoorbeeld het volgende: 'mama ik mis je heel erg als ik bij papa ben en ik wil eigenlijk helemaal niet wisselen'. Mijn ouders begrepen dit heel erg goed en we gingen samen naar een oplossing kijken. Zo belde ik bijvoorbeeld veel vaker met papa of mama en had ik een knuffeltje die ik telkens mee nam, zodat het voelde dat ik niet alleen was. Heb jij een fijne knuffel die je misschien mee kan nemen?

Ik hoop dat dit je een beetje helpt en als je vragen hebt, mag je hier natuurlijk altijd op reageren! Je hoeft het niet alleen te doen Abby ❤️

Veel liefs, Fleur

Hi Abby,

Wat verdrietig is dat hè... Ik had dit ook toen ik 8 jaar was. Ik wilde helemaal niet meer naar mijn vader toe en bij iedere wissel moest ik zo hard huilen omdat ik niet wist hoe ik erover kon praten. Ik wist alleen maar dat ik niet meer wilde gaan en het daar helemaal niet fijn vond. Mijn tip is: blijf er niet alleen mee zitten, vertel iemand (een van je ouders, iemand in je familie of iemand op school) hoe spannend je het vindt en wat je niet fijn/leuk vindt. Doe dat op een rustig moment voor jezelf, en niet net voordat er een wisselmoment gaat plaatsvinden.

Mijn moeder heeft mij in die tijd ook meegenomen naar een kindercoach/psycholoog om daar met iemand anders over mijn gevoelens te leren praten en echt mijn beslissing te kunnen nemen om niet meer naar mijn vader te gaan. Hopelijk kan jij dit ook met een van je ouders bespreken.

Liefs, Carly