Inwonende nieuwe vriend moeder

Hi Lotte, Wat fijn dat je nog een vraag op dit forum hebt geplaatst. En wat een vervelende situatie voor jou en je broer.  Zelf heb ik nooit met de partners van mijn ouders gewoond dus ik heb niet precies dezelfde ervaring. Daarentegen ken ik wel heel goed het gevoel van niet naar geluisterd worden en dingen die gebeuren zonder dat er gecommuniceerd wordt.  Mijn moeder heeft laatst de achternaam van mijn stiefvader aangenomen zonder dat te vertellen. Dit is natuurlijk een hele andere situatie maar ik vond het ook niet leuk dat er niets met m’n zusje en mij werd gecommuniceerd. Dus ik kan me al helemaal in jouw situatie voorstellen dat dit echt vervelend is voor jullie, ook omdat jullie er dagelijks mee te maken hebben.  Ik denk dat het inderdaad een goed idee is om samen met je broer er met je moeder over te praten. Probeer vooral bij jullie gevoel te blijven en wat het met jullie doet. Zo kan je moeder ook begrijpen waarom haar acties voor jullie vervelend zijn. Ik kan me inbeelden dat zij namelijk op een roze wolk zit en dan is het extra moeilijk om met iemand te praten.  Je broer en jij zouden ook een brief kunnen schrijven en die aan haar kunnen geven. Dan kan het even inzinken bij je moeder en heeft ze ook de mogelijkheid om het later terug te lezen. Is er ook toevallig een volwassene die dicht bij haar staat en die jullie ook vertrouwen? Misschien kunnen jullie naar die persoon toegaan en dat diegene of bij het gesprek is of apart met jullie moeder gaat praten? In de tussentijd is er denk ik niet heel veel wat je kan doen. Ik zou vooral veel met je broer erover praten of met je vriendinnen. Zodat je even je irritaties kan uitspreken, dat kan al heel erg opluchten. Ook zou ik adviseren om lekker buiten huis even je hoofd leeg te maken door leuke dingen te doen. Heb je iets wat een echte uitlaatklep is voor jou? Heel veel succes! Als je nog vragen hebt, kan je altijd reageren :). Liefs, Nina