Ik moet me aanpassen

Hey Leah, Goed dat je je vraag op het Forum hebt gesteld! Ik kan me voorstellen dat je dit een lastige situatie vindt, vervelend dat je je stiefvader geen fijn persoon vindt. Goed dat je hier al met je moeder over hebt geprobeerd te praten, jammer alleen dat ze er niet echt iets mee heeft gedaan. Mijn vader is toen hij een nieuwe relatie kreeg ook vrij snel met haar gaan samen wonen en ook na ongeveer een jaar samen zijn al met haar getrouwd. Hij was zeker in het begin ook heel erg met haar bezig en minder met zijn eigen kinderen, daar heb ik toen ook wel moeite mee gehad. Mijn vader had dit eerst ook niet echt door, ook al hadden mijn broer en zus er wel al eens iets over gezegd. Mijn broer en zus hebben toen een keer een lang gesprek met mijn vader gehad (ik was zelf toen nog wat jonger, dus vandaar dat zij het toen met zijn tweeën deden), waarin zij uitlegden wat het met hen deed, wat voor gevoel het hen gaf (dat ze zich gekwetst voelden en een beetje buitengesloten). Mijn vader was hier toen wel van geschrokken en is daarna wel zijn best gaan doen om daar meer op te letten. Misschien zou het jou ook kunnen helpen om met je moeder te praten vanuit jouw gevoel, wat het met jou doet, dat je het meer vanuit jezelf bespreekt dan vanuit je stiefvader (dus bijvoorbeeld vertellen dat het jou verdrietig maakt dat jullie niks meer samen doen ipv. zeggen tegen je moeder dat je niet zo goed kan opschieten met je stiefvader)? Je zou misschien ook een brief aan je moeder kunnen schrijven als je dat makkelijker vindt, zodat je van tevoren precies over je woorden na kan denken? Als je hier graag samen met iemand over na zou willen denken of gewoon af en toe even je hart luchten kan je natuurlijk ook altijd een buddy aanvragen bij Villa Pinedo! Veel succes! Veel liefs, Nicolien

Lieve Leah, Wat goed dat je villa pinedo hebt gevonden en een berichtje schrijft op het forum! Allereerst wil ik benadrukken dat ik het echt knap vind dat je je gevoelens hebt uitgesproken naar je moeder, dat kan echt super lastig zijn. Ik vind het rot om te horen dat je moeder verwacht van je dat je maar gewoon moet aanpassen. Heb je al eens tegen je moeder gezegd dat je graag wat quality time met haar zou willen? Een moeder-dochter momentje. Mijn vader had al vrij snel een nieuwe vriendin die niet zo leuk bleek te zijn tegen mij als dat ik in eerste instantie dacht. Ik heb toen ook tegen mijn vader gezegd wat ik daarvan vond en dat hij is een keer op moest komen voor zijn kinderen. Ik weet precies hoe je je voelt als je zegt dat je moeder daar niks mee doet. Mijn vader heeft daar namelijk ook niks mee gedaan. Ik voelde mij daar zo rot over! Hoe voel jij je? We kunnen natuurlijk niet bepalen met wie onze ouders gelukkig zijn, maar het is wel belangrijk om met zijn alle door één deur te kunnen! Is het misschien een idee om in een brief al je gevoelens neer te zetten? Misschien komt het tijdens een gesprek niet echt binnen bij je moeder. Door een brief te schrijven naar je moeder waarin je beschrijf hoe je je voelt, wat je graag zou willen met een voorbeeld erbij, kan ze de tijd nemen en het tot zich laten nemen. Je zou in je voorbeeld kunnen zetten dat je graag één dag in de week iets met haar alleen wilt doen. Hopelijk heb je iets aan mijn advies Leah! Ik wens je heel erg veel sterkte met de situatie. Mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor, dan is een buddy misschien iets voor jou. Hier vind je daar meer over: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Liefs, Michelle

hoi ik vind het heeeeeeeeel zielig voor je mijn moeder heeft ook een nieuwe vriend en mijn vader ook de vriend van mijn meder vind ik echt vresenlijk als ik verdrietig ben dan ga ik gewoon altijd lekkker in mijn kamer zitten en dan gaan knutselen of teken want daar woord ik heel rustig van en dan zet ik een Filmpje of muziek aan dat vind ik echt heel