Ik haat je pap

Hey Milo,

Wat je voelt mag er zijn. Als er dingen spelen met je vader die niet fijn zijn, kan dat ervoor zorgen dat je zulke sterke gevoelens krijgt. Je bent daarin niet de enige.

Het klinkt ook een beetje alsof jij het gevoel hebt dat jij degene moet zijn die het anders maakt. Maar dat hoef je niet alleen te doen. Het kan helpen om hierover te praten met iemand die je vertrouwt, zodat je er niet alleen mee blijft zitten.

Liefs van Marilla

Hoi Milo,

Je bent zeker niet de enige, er zijn waarschijnlijk nog zooveel meer dan alleen jij die deze gevoelens hebben en zo graag lol willen hebben met hun pa.

Probeer anders is een keer een gesprek met je vader over hoe je je voelt bij hem en wat je misschien kan helpen om van dit vreselijke gevoel af te komen. Bijvoorbeeld meer naar je moeder.

Groetjes Binck

Hoi Milo, wat fijn dat je dit met ons durft te delen. Ik was 8 toen mijn ouders gingen scheiden en ik ben ook vaak erg boos op mijn vader geweest. Mijn vader deed dingen die ik echt niet leuk vond en hij begreep mij nooit. Heb jij ook dat gevoel? Dat je vader je niet begrijpt? Ik wilde mijn vader vroeger ook niet meer zien en heb er toen ook voor gekozen niet meer naar hem toe te gaan. Na een paar maanden had ik heel veel spijt van mijn keuze. Ik miste mijn vader en hij miste mij ook heel erg! Wij hebben toen goed met elkaar gepraat en ons gevoel gedeeld. Sindsdien begrijpt hij mij beter en ik hem ook! Natuurlijk hebben we nog wel eens ruzie, maar het gaat wel veel beter tussen ons. Kun jij soms ook wel praten met je vader? Misschien kan het jullie net zo helpen als het mij heeft gedaan. Ik hoop in ieder geval dat je door mijn verhaal weet dat je niet de enige bent met dit gevoel. Het is heel normaal om soms boos op je ouders te zijn en deze gevoelens te hebben. Als je nog ergens met mij over wil praten, reageer dan vooral op mijn bericht. Natuurlijk is het ook helemaal oke als je daar geen zin in hebt. Heel veel liefs Linde

Hoi Milo,

Wat vervelend om te horen dat je het niet goed kan vinden met je vader.

Zelf herken ik dit ook wel een beetje. Toen ik jouw leeftijd had waren mijn ouders net gescheiden en moest ik om het weekend naar mijn vader. Dit wilde ik nooit en ik was altijd boos als ik daar was. Het kwam vooral omdat ik hem de schuld gaf van de scheiding. Toen we allebei ouder werden ben ik meer voor mezelf op gaan komen en uit gaan spreken wat me dwars zat, dit hielp hem om te begrijpen waarom ik boos was en niet naar hem toe wilde. Ook kon ik naar de situatie kijken zonder mijn vader de schuld te geven maar begreep ik steeds beter dat ze allebei hebben bijgedragen aan de scheiding. Toen ik nog wat ouder was zag ik hem heel weinig en dat versterkte onze band alleen maar! Nu ga ik er nog om de week op vrijdagavond eten en dat gaat heel goed gelukkig.

Weet dat je altijd zelf een keus hebt en mag aangeven wat je wel of niet wilt en wat je dwars zit! En als je er nog meer over wilt praten kan je via de website van Villa Pinedo ook een buddy aanvragen. Met hem/haar kan je over alles praten wat je wilt en dat kan misschien wat opluchten en helpen.

Ik hoop dat het steeds iets beter mag gaan, stapje voor stapje!

Liefs, Leanne

nee