Gescheiden ouders

Lieve Hanna,

Wat vervelend dat je niet het gevoel hebt dat je jezelf kan zijn en dat je bang bent om je gevoelens met je vader te delen omdat hij snel boos wordt. Ik herken dat heel erg, ik vond het ook vaak spannend om een gesprek met mijn vader aan te gaan omdat hij snel boos of verwijtend kon reageren en daardoor ging ik confrontaties liever uit de weg. Ik was wel iets ouder dan jij nu bent, maar het is lastig om deze gevoelens te moeten hebben!

Ik zou je willen meegeven om te proberen om met een andere volwassene, bijvoorbeeld iemand van school, een familielid of een kennis in je omgeving, het te bespreken en te proberen samen, of die persoon namens jou, dit met je vader te bespreken. Dat hij weet dat jij het niet fijn vindt dat hij snel boos wordt, en dat je daardoor liever niet meer naar hem toe gaat. Als hij weet wat zijn gedrag met jou doet, kan hij hier hopelijk iets in aanpassen. Dan is het misschien fijner voor jou om daar heen te gaan. Ik heb zelf vaak met ouders van vriendinnen bijvoorbeeld gesproken en ben daarna met mijn vader in gesprek gegaan. Ik bleef dit altijd spannend vinden, maar het hielp mij wel om het er van te voren al over te hebben gehad. Soms schreef ik een brief, dat hielp mij ook, zodat ik er van te voren over na kon denken.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Liefs,

Myra

Hoi Hanna,

Zoiets had ik ook en iemand zei tegen mij misschien kan je dan een brief schrijven en dan die een keer achterlaten en dan zeker bepalen wanneer je het er met je vader over wil hebben. Ik hoop dat dit helpt!

Xxx Naomi!

Hoi Hanna,

Mijn ouders zijn ook 2 maanden geleden gescheiden, en ik herken jouw situatie ook. Momenteel heb ik precies hetzelfde, en ik was ook verbaasd dat super veel andere mensen hetzelfde hebben hier. Ik hoop het beste voor je, en ik hoop dat je moeder je hierbij nog wel goed kan steunen. Ik durf zelf ook niet met mijn vader hierover te presten en vind het niet prettig, en ik denk er eigenlijk over na om misschien kindertherapie te nemen. Mijn moeder heeft het ook erg lastig gehad, en therapie heeft haar goed geholpen en rustiger gemaakt. Voor de rest denk ik er zelf vaak over na, en alhoewel mensen zegen “leid je af, gaat het vanzelf wel over”, werkt dit volgens mij bij niemand; steeds ben je afgeleid en komt het weer terug. Voor de rest als ik hier met mijn vader over praat zegt hij “je bent niet de enige met gescheiden ouders”, of “het is niet zo groot”, en hier moet jij of niemand anders naar luisteren. Het is wél iets groots. Wat voor anderen niet belangrijk is, kan wel voor jou belangrijk zijn en je moet hierover durven spreken. Ik durf het ook niet met mijn moeder, maar ik zou dit wel met iemand anders willen. Helaas heb ik momenteel geen vertrouwelijke vrienden, maar als jij ze hebt zou ik er zeker met ze erover praten.

Belangrijk: dit is puur mijn eigen mening, geen feiten