Gescheiden ouders

Lieve Hanna,

Wat vervelend dat je niet het gevoel hebt dat je jezelf kan zijn en dat je bang bent om je gevoelens met je vader te delen omdat hij snel boos wordt. Ik herken dat heel erg, ik vond het ook vaak spannend om een gesprek met mijn vader aan te gaan omdat hij snel boos of verwijtend kon reageren en daardoor ging ik confrontaties liever uit de weg. Ik was wel iets ouder dan jij nu bent, maar het is lastig om deze gevoelens te moeten hebben!

Ik zou je willen meegeven om te proberen om met een andere volwassene, bijvoorbeeld iemand van school, een familielid of een kennis in je omgeving, het te bespreken en te proberen samen, of die persoon namens jou, dit met je vader te bespreken. Dat hij weet dat jij het niet fijn vindt dat hij snel boos wordt, en dat je daardoor liever niet meer naar hem toe gaat. Als hij weet wat zijn gedrag met jou doet, kan hij hier hopelijk iets in aanpassen. Dan is het misschien fijner voor jou om daar heen te gaan. Ik heb zelf vaak met ouders van vriendinnen bijvoorbeeld gesproken en ben daarna met mijn vader in gesprek gegaan. Ik bleef dit altijd spannend vinden, maar het hielp mij wel om het er van te voren al over te hebben gehad. Soms schreef ik een brief, dat hielp mij ook, zodat ik er van te voren over na kon denken.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Liefs,

Myra