Wat nu

Hoi Yvette!
Wat goed dat je het forum hebt gevonden en je vraag durft te stellen!
Ikzelf heb vroeger ook altijd het gevoel gehad alsof mijn ouders mijn broers en zus voortrokken, daar ging ik me best ongelukkig en ook heel alleen van voelen. Dus ik snap heel goed dat het vervelend voelt als je moeder je broer voortrekt, ik kan me voorstellen dat dat best eenzaam voelt. Maar wat goed dat je het al wel tegen je vader hebt gezegd! Zijn er nog andere mensen in je omgeving waarmee je hierover kan praten? Misschien je mentor op school of familie? Misschien dat die mensen je dan kunnen helpen om met je moeder het gesprek aan te gaan. Dat is heel spannend en ik herken het gevoel dat je je ouder niet wilt kwetsen, maar als je hiermee blijft lopen kwets je jezelf juist. Ik had dat gevoel zelf ook altijd, dan vroegen mensen hoe het thuis ging en zei ik altijd maar dat het prima ging, bang om mijn moeder te kwetsen. Maar inmiddels weet ik dat het uiteindelijk voor jezelf veel beter is om wel eerlijk te zijn hoe je je voelt en hoe jij dingen ervaart.

Ik heb ook nooit geleerd om over mijn gevoel te praten en vind dat nu nog lastig. Ik had gewild dat ik dat vroeger durfde te doen, dan had het me nu nog geholpen, dat weet ik zeker!
Als je met een buddy erover wilt praten kan je je ook altijd aanmelden voor een chatbuddy, dan kan je kletsen over wat je maar wilt en waar je tegen aanloopt.

Liefs Leanne

Hi Yvette,

Wat je schrijft is heel moeilijk. Het is logisch dat je bang bent om je moeder pijn te doen. Dat laat zien dat je lief en zorgzaam bent.

Het is goed dat je dit al tegen je vader hebt gezegd. Je hoeft dit niet alleen op te lossen en je hoeft het niet meteen tegen je moeder te zeggen als dat te spannend voelt.

Als je wilt, kun je hier ook met een chatbuddy praten. Die zal naar je luisteren. 💙

Liefs van Marilla