Wat doen jullie als je je verdrietig voelt?

Lieve N,

Wat goed dat je hier je vraag stelt!

Ik snap je helemaal! Mijn ouders zijn 20 jaar geleden gescheiden en er zijn nog steeds momenten dat ik mij verdrietig voel om wat er is gebeurd. Ik ben ongeveer een jaar geleden met een psycholoog gaan praten over de scheiding van mijn ouders en wat dat met mij gedaan heeft. Het praten met een psycholoog heeft mij heel erg geholpen. Het verdrietige gevoel is er nog steeds af en toe, maar ik kan dat nu beter een plekje geven.

Ik vind het af en toe ook fijn om het er met een vriendin over te hebben en om mijn hart te luchten. Soms kan het ook helpen om bijvoorbeeld in een boekje te schrijven als je je verdrietig voelt, of om juist lekker afleiding te zoeken in iets anders.

Is er iemand in jouw omgeving waarmee je het kunt bespreken? Weet ook dat je via Villa Pinedo met een buddy kunt kletsen!

Liefs, Martha

Hi Nina,

Wat vervelend dat je dat hebt moeten meemaken.

Ik herken je verhaal. Mijn ouders zijn ook 10 jaar geleden gescheiden en ik kreeg hier het afgelopen jaar ineens heel veel last van. In mijn geval merkte ik een onderliggende boosheid naar mijn moeder waardoor ik haar al jaren subtiel vermeed zonder dat ik het doorhad. Ik ben toen met een psycholoog gaan praten om dit aan te pakken, en al gauw merkte ik dat de oplossing was om met mijn moeder te gaan praten. Ik heb toen gevraagd of ze een avond tijd voor me kon maken. We zijn toen uit eten gegaan en hebben drie uur lang gepraat over alles wat er vroeger is gebeurd. Ik heb aangegeven dat ik het belangrijk vond dat ze naar mij luisterde zodat ik mijn verhaal kwijt kon en ik heb geluisterd naar haar perspectief. Dat ik haar kant van het verhaal, die ik als kind niet goed meekreeg, nu weet, zorgt ervoor dat ik haar veel beter begrijp en de dingen die er zijn gebeurd ook kan relativeren. Voor mij zorgde het gesprek voor meer begrip richting mijn moeder. Ik realiseerde me dat zij het ook niet zo had gewild zoals het is gegaan.

Ook hielp het dat ze mij mijn verhaal liet doen, ik voelde me gehoord. Dat was heel waardevol.

Misschien vind je het fijn om eens samen met een van je ouders stil te staan bij wat er allemaal is gebeurd en te delen wat voor invloed dat heeft gehad op je. Wie weet delen ze ook hoe het voor hen was waardoor je ook meer begrip gaat voelen en het voor jezelf kan relativeren en er dan beter mee kan dealen.

Daarnaast helpt het voor mij om mijn gevoelens op te schrijven of te delen met vrienden en vriendinnen. Dan is het even van mijn schouders af en vaak voelt het dan allemaal wat meer geordend in mijn hoofd. Wellicht werkt dit ook voor jou!

Ik wens je heel veel sterkte, je bent niet alleen 🫶

Veel liefs, Melle