Hoe moet je je gevoelens uiten?

Hi Froukje,

Bedankt voor je vraag op het forum. En de gedachte dat je ouders niet meer bij elkaar zijn en komen is ook heel verdrietig. Daar mag je ook verdrietig over zijn, dat is heel normaal. Ik kan er ook nog soms verdrietig van worden en mijn ouders zijn al 11 jaar gescheiden.

Het is vooral belangrijk dat je je gevoelens niet opkropt. Dat is iets wat ik vroeger vooral deed. En als je dat te lang doet voel je je niet goed na een tijdje. Het is juist belangrijk om je gevoelens te uiten. Hoe je dat doet ligt helemaal aan wat voor jou fijn voelt en oplucht. Dat kan zijn door een keer heel hard te huilen, of er met je moeder of vader over te praten, of juist met een vriend/vriendin of iemand anders uit je familie. Misschien helpt het wel om een keer je gedachten en gevoelens op te schrijven in een boekje. Je kan ook praten met een Chat Buddy van Villa Pinedo. Probeer iets te vinden wat voor jou werkt en wees niet te streng voor jezelf. Je mag verdrietig zijn en dat is helemaal oké.

Ik wens je veel sterkte!

Liefs, Kitty

Hé Froukje ik begrijp het wel ik heb zelf ook last van emoties ik zit net in de eerste en er hoeft maar iets te gebeuren of ik begin te huilen iedereen moet dan vragen of er iets is en als ik zeg dat er niks is geloof niemand me dus ik probeer mijn gevoelens binnen te houden maar dan wordt het eigenlijk alleen maar erger mijn vader woonde 8 jaar samen met mijn stiefmoeder geweldig is ze dat hielp mij altijd bij de scheiding van mijn ouders omdat ik haar had en nu gaan mijn vader en stiefmoeder uit elkaar dus het is nog erger geworden met huilen 😞 tip probeer je gevoelens of verdriet niet op te kroppen dan wordt het alleen maar erger doei GR van mij 😉

Hey Froukje,

Het is heel begrijpelijk dat je verdrietig bent omdat je ouders uit elkaar zijn. Zelf was ik nog maar twee toen mijn ouders gingen scheiden, dus ik kan me er niet veel van herinneren. Maar later, toen ik ouder werd, voelde ik me soms wel verdrietig als ik bijvoorbeeld vriendinnetjes zag waarbij haar ouders wel nog samen waren. Dan realiseerde ik me dat ik dat miste, ook al had ik daar als klein kind niet bewust bij stilgestaan. Het kan helpen om dat soort gevoelens te delen met iemand die je vertrouwt – één van je ouders, een vriend of vriendin, of iemand anders waarbij jij je prettig voelt. Het hoeft niet groot of zwaar te zijn, soms is gewoon even je hart luchten al genoeg!

Ps: Ken jij het Luister onderzoek al? De Universiteit Utrecht onderzoekt hoe er naar kinderen wordt geluisterd als hun ouders zijn gescheiden. Misschien is dat ook iets voor jou om aan mee te doen? Je doet makkelijk mee vanuit huis, helpt anderen met jouw ervaringen en krijgt per onderdeel een cadeaubon van 10 euro: www.uu.nl/onderzoek/luister

Groetjes, Nieke