Examenuitreiking met gescheiden ouders

Hey Louèn, Teuntje hier!

Klopt het dat jij ook vandaag hoort of je bent geslaagd? Spannend, ik ga voor je duimen! 💙

Ik las jouw berichtje en herkende meteen jouw gevoel. Zo'n examenuitreiking kan heel dubbel voelen en spannend zijn als je ouders niet meer goed door één deur kunnen. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 16 jaar was, in mijn examenjaar. Het was één grote chaos tussen hun en er waren veel ruzies. Ik maakte mij daarom best wel druk over hoe dat zou gaan bij de examenuitreiking. Je bent dus niet alleen, lieve Louèn!

Ik vind het zo mooi dat je schrijft dat het jouw dag is, want daar heb je helemaal gelijk in! Al snap ik ook dat je er niet helemaal van kan genieten als je ouders boos naar elkaar kijken en er spanningen zijn.

Wat voor mij heeft geholpen is mijn ouders bewust maken van wat dit met mij deed. Ik kende het toen nog niet, maar er bestaat een brief van Villa Pinedo hierover. Die kun je hier lezen! Hoe zou je het vinden om deze aan je ouders te geven? Op die manier kun je ze laten weten wat dit met jou doet en hoe belangrijk dit voor je is (dat ze er samen voor jou zijn).

Verder heb ik voordat we gingen ook nog aan mijn ouders gevraagd of ze elkaar in ieder geval wilde groeten. Gewoon een simpele 'hey', in plaats van elkaar negeren. Het is een klein gebaar, maar voor mij betekende het veel.

Is het misschien ook een idee om nog iemand extra mee te nemen? Iemand die er helemaal voor jou kan zijn? Voor mij was dat mijn zus! Dat vond ik heel fijn.

Ik hoop dat iets aan mij ervaring en tips hebt, Louèn! Ik wens je een hele fijne uitreiking, want dat verdien je! En wil je er nog even wat langer over kletsen met een Buddy, dan kan dat! 🥰

Liefs, Teuntje

Hi Louèn,
Goed dat je hier je vraag stelt! En ik hoop dat je inmiddels te horen hebt gekregen dat je geslaagd bent! ;)

Ik herken jouw situatie heel goed. Ik had dit ook toen ik mijn propedeuse uitreiking had. Ik had er zelfs over nagedacht om alleen te gaan en niemand uit te nodigen. Maar toch besloot ik om er met beide ouders heen te gaan in een veel te kleine auto. Helaas kon mijn broer er niet bij zijn, want anders kon hij mijn ouders nog een beetje afleiden. Het was een vervelende ervaring, want de sfeer was gespannen, ik zat er tussenin en ik vond het gênant dat ze beiden los van elkaar foto's van me kwamen maken toen ik mijn diploma ondertekenden. Achteraf was ik liever alleen gegaan. Je schrijft: kom niet aan met: "Laat ze gewoon en vertel ze van te voren om normaal te doen". Dit is volgens mij het enige waar je zelf de controle over hebt. Je kan óf tegen je ouders zeggen dat je wil dat ze zich gedragen, omdat dit belangrijk voor jou is op die dag. Of je kan het negeren en je ervoor afsluiten, zodat ze niet jouw moment verpesten. Ik heb beide dingen niet gedaan. Ik heb niet tegen mijn ouders verteld hoe belangrijk ik het vond dat ze er bij waren en of ze hun best wilden doen om er een fijne sfeer van te maken. Ik heb het ook niet gelaten, maar me er juist druk om gemaakt en toen had ik zelf ook geen fijne dag. Dus achteraf had ik dit anders aangepakt.

Misschien helpt het voor jou juist wel om dit bespreekbaar te maken, of om je juist alleen op jezelf te focussen! Jij weet wat het beste voor jou voelt.Als tip kan ik je wel meegeven om iemand extra mee te nemen, je broer/zus of juist een vriend/vriendin. Ik merk bij mijn ouders namelijk dat wanneer er een buitenstaander bij is, ze zich beter gedragen.

Ik hoop dat je een hele mooie uitreiking hebt die soepel verloopt en waar je van kan genieten! Dat gun ik je echt!

Liefs,

Hoi Louèn, je berichtje is voor mij heel herkenbaar!

Mijn eigen diploma uitreiking was in de gymzaal van mijn middelbare school. Ze hadden het toen leuk aangekleed met een groot podium en de hele zaal vol gezet met stoeltjes voor alle bezoekers. Mijn ouders, die ook een vechtscheiding hadden, zaten precies aan de weerskanten van de zaal zodat er zo veel mogelijk ruimte tussen hen in zat.

Ik kan me niet meer goed herinneren of ik hen gevraagd had om onderling niets tegen elkaar te zeggen of boze blikken uit te wisselen, maar dat hebben ze die dag gelukkig ook niet gedaan. Je zou dit bijvoorbeeld vooraf met je vader en moeder apart van elkaar kunnen bespreken, en ze kunnen vragen of ze je dat aan je kunnen beloven.
Jij bent er namelijk helemaal niet verantwoordelijk voor of en waarom zij niet gezellig of normaal samen kunnen doen!

Zelf vond ik dat ook heel stressvol, en het is echt niet gek dat je je hier zorgen om maakt. Ik denk dat het goed is om te onthouden dat je ouders vooral super trots op jou zijn, ook als je ervoor kiest om éérst de ene ouder na afloop te begroeten en daarna pas de ander.

Deze dag is van jou en hier heb je hard voor gewerkt!
Probeer je niet te veel zorgen te maken maar jezelf te verheugen op het afsluiten van je middelbareschooltijd met je klas en vriend(inn)en!

Van harte gefeliciteerd! 💙

- Eveline

Hi Louèn,

Ik herken mij enorm in jouw bericht, wat een struggle en wat kan je hier buikpijn van krijgen! Het is JOUW dag, en je hoopt enorm dat beide ouders dat kunnen inzien en zich die dag aanpassen voor jou. Helaas gaat dit in de praktijk niet altijd zo, zoals je zelf ook al een beetje benoemd.

Mijn ouders zijn ook gescheiden middels een vechtscheiding, met meerdere rechtszaken en konden elkaar ook niet luchten of zien. Mijn vader had een relatie met de vrouw met wie hij vreemd is gegaan, een van de redenen waardoor mijn ouders zijn gescheiden, en zij en mijn moeder konden ook niet met elkaar in een ruimte zijn. Een aantal jaar voor mijn diploma uitreiking, was die van mijn broer, en ik heb me niet eerder zo ongemakkelijk gevoeld als toen. Mijn moeder voelde zich rot door de aanwezigheid van mijn vader en zijn vriendin, en onderling voelde ik ook ruziënde blikken ook al stonden ze echt wat meters uit elkaar. Ik heb toen besloten dat ik het anders wilde, en aangekaart dat mijn beide ouders konden komen, zonder hun partners. Ze konden dan allebei mijn oma’s meenemen. Mijn moeder vond dit een goed idee en begreep dat dit voor mij de fijnste situatie was, en vroeg haar vriend om thuis te blijven. Mijn vader was het hier niet mee eens, zijn vriendin moest mee, of anders kwam hij ook niet. Hij wilde niet naar mijn verzoek luisteren, en is dus niet gekomen.

Mijn advies voor jou is om na te denken hoe jij de dag het liefst voor je ziet; het kan helpend zijn om andere mensen mee te laten komen die de situatie kunnen neutraliseren en soms helpt het ook dat zij tegen je ouders kunnen zeggen dat ze even hun issues aan de kant moeten zetten, omdat het om jou gaat! Als iemand anders er is om die taak van jou over te nemen, kan je het meest van je dag genieten! Ook je ouders op een andere plek zetten in de zaal, kan helpen, maar je moet er voor waken dat jij niet je dag laat beïnvloeden door daar teveel mee bezig te zijn.

Ik hoop enorm dat je kan genieten van een hele fijne dag, en ook gefeliciteerd met het slagen!

Liefs, Myra