Opeens een vader

Hey Evi, Puck hier!

Ik las jouw bericht en ik dacht meteen; wow! Dit herken ik helemaal. Ik heb mij precies hetzelfde gevoeld na de scheiding, je bent dus zeker niet alleen. ❤️

Voordat mijn ouders uit elkaar gingen was mijn vader eigenlijk altijd weg van huis. Hij was veel aan het werk en was daarom ook minder betrokken bij mijn leven. We deden ook weinig dingen samen, maar dat was oké. Ik was eigenlijk niet anders gewend. Na de scheiding van mijn ouders moest mijn vader wel meer thuis zijn en daardoor wilde hij ook veel meer van mij weten. Hier moest ik enorm aan wennen, want dit was voorheen eigenlijk nooit zo. Soms kon ik dan best een geïrriteerde reactie geven, heb jij dat ook? De vragen en de voorstellen om leuke dingen te doen was natuurlijk goed bedoeld, maar ik was al 16 jaar oud en had die behoefte wat minder. Ik wilde gewoon met vrienden zijn en mijn eigen ding doen. Ook weer moeilijk, want dit had ik vroeger misschien juist wél gemist. We zaten daarom niet helemaal op 1 lijn. Gelukkig kon ik het goed bij hem aangeven en probeerde hij mij daarin de ruimte te geven. We vonden ook een middenweg, want ieder weekend gingen we samen naar de winkel om boodschappen te doen. Dat duurde niet zo lang, maar was wel vaak gezellig! Dat werkte dus echt verbindend. Én ik kon wat lekkere dingen uitzoeken. 😉

Is dit iets wat voor jou ook zou kunnen helpen?

Het is in ieder geval heel normaal dat je je zo voelt en ik hoop dat jullie iets vinden wat verbindend werkt, maar dat jij ook je eigen ruimte krijgt. In ieder geval al super knap dat je het hier deelt. Topper! 💪🏼

Veel liefs, Puck

Hi Evi,

Wat goed dat jij je vraag durft te stellen, ik kan goed begrijpen dat het moeilijk is om aan deze nieuwe situatie te wennen. Als ik het goed begrijp, vind je het lastig dat je vader zich sinds twee jaar meer bezig houdt met wat er in jouw leven speelt. Hij houdt zich hierdoor bezig met dingen waar je vroeger zijn hulp niet bij kreeg. Voor ons als kinderen kan een scheiding veel verandering meebrengen, en dit is ook even wennen voor de ouders. Zo kan het voor je vader wellicht lastig zijn om te weten wat jij fijn vindt, waar hij je bij kan helpen en hoe hij dit het beste kan doen. Het is heel mooi dat je benoemt dat je vader er voor jou probeert te zijn, hiermee zie jij in dat hij goede bedoelingen heeft.

Misschien helpt het jou als je met je vader in gesprek gaat over de dingen waarbij hij jou kan helpen. Kun je voor jezelf bedenken waarmee en op welke manier je vader je kan helpen? Ook kan het helpend zijn om je vader uit te leggen in welke situaties je liever meer zelfstandigheid zou willen, zo weet hij wanneer hij een stapje terug kan doen. Dankzij een rustig gesprek kunnen jullie elkaar hopelijk beter gaan begrijpen. Mocht je nog meer willen weten over hoe je dit gesprek aan gaat, laat het vooral weten!

Groetjes, Mille