Hoelang duurde het voor jou?

Bij mij duurde het ook lang voordat ik het een plekje kon geven maar nu heb ik een plekje gevonden mijn tip is denk vaak aan leuke dingen en dan vanzelf geeft je lichaam een plekje

Lieve Merle, wat fijn dat je ons forum hebt gevonden. Toen ik 16 was, zijn mijn ouders gescheiden. Ik heb het er toen ook een lange tijd moeilijk mee gehad. Ik had toen ook weinig mensen om mij heen met gescheiden ouders. Wat mij heeft geholpen als ik verdrietig was, is om mijn gedachten van mij af te schrijven. Steeds als ik verdrietig was, schreef ik in een boekje mijn gevoelens op. Dat werkte voor mij heel goed! Ook heb ik op school contact gezocht om met iemand te praten. Ik had een hele lieve juffrouw waarmee ik goed kon praten. En, het klinkt misschien cliché, maar praten lucht echt op! Heb jij ook iemand die je in vertrouwen kan nemen en waarmee je kan praten? Mij heeft het echt geholpen! Als ik echt te veel aan mijn hoofd had, zocht ik ook graag iets om te doen wat mijn hoofd leegmaakte. Ik tekende graag en dat zorgde ervoor dat ik even niet meer aan mijn verdriet dacht. En verder, geef het tijd. Het is heel normaal dat je verdrietig bent want het is ook heel vervelend! Hopelijk heb je iets aan mijn tips. Als je nog vragen hebt, mag je het altijd vragen! <3

Hey Merle! Mijn ouders waren gescheiden toen ik zeven jaar was, op iets jongere leeftijd dus. Ik denk dat het verdriet nooit volledig zal verdwijnen, maar natuurlijk wel steeds minder wordt. Net als jou maakte niemand in mijn omgeving hetzelfde mee, wat ik ook erg vervelend vond. Het belangrijkste is dat je jezelf aandacht moet geven en je emoties moet toelaten. Alleen door het te laten zien kan je leren ermee om te gaan. Het heeft tijd nodig om te verwerken. Een tip: praat er over, ook met vriendinnen. Door emoties uit te spreken wordt de last om je schouders al een stuk minder. Doe leuke dingen! Laat deze veranderingen niet bepalen wie je bent, ookal is dat lastig! Ik wens je echt het allerbeste toe en als je iets kwijt wilt kan je altijd dingen vragen.

Hii Merle, wat vervelend om te lezen! Mijn ouders zijn 4 jaar geleden ook uit elkaar gegaan, ik heb het er zelf ook vaak moeilijk mee. Ik ben van mening dat de scheiding van je ouders altijd verdrietig zal blijven maar het wordt wel makkelijker om mee om te gaan!

Wat fijn om te lezen dat je professionele hulp hebt! Voel je je op je gemak bij diegene? En kan je je verhaal bij hem/haar kwijt? Praten helpt namelijk echt! Zeker met iemand die er los van staat en een professionele kijk erop heeft. Ook is het fijn om het te bespreken met een familie lid waarbij je goed terecht kan.

Als ik verdrietig ben schrijf ik het vaak op in m’n notities van mijn telefoon. Op die manier kan ik het gelijk van mij afschrijven en kan ik er op een later moment een keer overheen lezen en er iets mee doen als ik daar behoefte aan heb. Misschien kan je dit ook proberen?

Zelf wordt ik vaak verdrietig als ik s’avonds in bed lig, ik ga dan veel nadenken. Ik stel daarom altijd 5 positieve vragen aan mezelf voordat ik ga slapen. Op die manier leid je je brein af van alle vervelende/verdrietige dingen en ga je denken aan de leuke en positieve dingen en val je sneller in slaap. Als je het fijn vindt zou ik je die vragen kunnen sturen, laat maar weten!

Nog een dingetje wat mij vaak helpt voor het slapen gaan is een slaapmeditatie aanzetten via spotify.

Het is heel normaal om verdrietig te zijn, het is ook niet niks. Laat je gevoel er zijn en krop het niet op! Hopelijk heb je iets aan mijn tips en als je nog iets wilt weten mag je het gerust vragen! 🫶🏼