Ben ik nog belangrijk?
Ethelyn, 11 jaar
Reacties (3)
ongeveer 1 jaar geleden
Hallo Ethelyn,
Wat vervelend dat je het gevoel hebt dat je vader niet altijd weet wat er in jouw leven speelt. Jij hebt hard je best gedaan voor de CITO toets, en dan wil je natuurlijk dat je beide ouders trots op je zijn en benieuwd zijn hoe het gegaan is.
Je vertelt dat je vader en moeder heel anders gereageerd hebben nadat jij de CITO toets gemaakt hebt, maar dat hoeft niet iets met jou te maken te hebben. Sommige mensen zijn van zichzelf wat attenter en anderen minder. Daarmee bedoel ik dat jouw moeder misschien een persoonlijkheid heeft waarbij ze beter dingen onthoudt, en meer vraagt naar de dingen die je hebt meegemaakt. Misschien zit dat van nature wat minder in jouw vaders persoonlijkheid, maar dat heeft dus niks met jou te maken, maar met je vaders persoonlijkheid.
Ik ken jouw ouders natuurlijk niet, dus ik weet niet of wat ik nu omschreven heb klopt. Maar het klinkt alsof je wel een hele fijne band hebt met je moeder. Misschien kun je eens met je moeder overleggen over wat er gebeurt is, en haar vertellen hoe jou dit heeft laten voelen?
Als je het durft kan je misschien ook met je vader erover praten. Je zou hem kunnen vertellen dat je de CITO toets hebt gehad, en dat hij er niet naar heeft gevraagd, en dat dat jou het gevoel geeft dat hij niet weet wat er gebeurt bij jou op school terwijl dat voor jou erg belangrijk is. Misschien was je vader het wel echt vergeten! Dat is natuurlijk niet zo lief van hem, maar misschien laat het je wel beter voelen als je erachter komt dat het een oprecht foutje van hem was, en niet een gebrek aan interesse in jou. Misschien kan je moeder ook helpen met hoe je het hierover kunt hebben met je vader.
Als je nog meer vragen hebt mag je altijd op mijn bericht reageren!
Groetjes,
Robbin
ongeveer 1 jaar geleden
Dankjewel âĨ! Het zit niet in mijn vaders persoonlijkheid, maar hij is gewoon echt veranderd sinds mijn stiefmoeder in huis is. Maar ik heb het gewoon laten gaan, en mijn moeder een extra dikke knuffel gegeven en haar bedankt dat ze altijd voor me klaar staat. Ik ging gister naar een open dag samen met mijn vader, en ik kreeg opeens heel veel aandacht! Papa heeft het misschien ook gewoon druk, en ik snap op zich wel dat hij veel aandacht aan mijn stiefmoeder wil geven, aangezien de vorige relatie. Hopelijk veranderd dit ooit, en anders verheug ik me extra op vader-dochter momentjes. Bedankt voor de tip, en voor kinderen die dit ook hebben, negeer het gewoon. Dat helpt misschien wel het best. Ga trouwens nooit aan je.moeder vragen of ze iets tegen je vader wil zeggen, want daar heeft in iedergeval mijn vader geen tijd voor, of hij gaat klagen over mama. Doei!
ongeveer 1 jaar geleden
Hey Ethelyn, Sammie hier!
Wat fijn dat je je gedachtes wil delen, hier op het Forum van Villa Pinedo. Dat is super welkom. â¤ī¸
Ik begrijp goed wat je schrijft. Het is geen fijn gevoel als iets wat voor jou heel belangrijk is, niet de tijd en aandacht krijgt die het verdiend. Ik kan mij voorstellen dat je graag wilde vertellen over hoe het is gegaan en dat het als een groot verschil voelt tussen hoe jouw ouders hierop reageerde.
Mijn ouders gingen ook altijd heel verschillend met dit soort dingen om. Mijn moeder wenste me altijd succes voor belangrijke momenten en praatte daarna uitgebreid met mij over hoe ging, en mijn vader had dat wat minder. Daar moest ik het vaak zelf aan vertellen. Ergens voelde ik mij daar ook verdrietig over, want ik heb dat toch wel een beetje gemist. Nu, een aantal jaar verder, begrijp ik wel beter dat iedereen betrokken is op zijn of haar eigen manier. De ÊÊn laat het bijvoorbeeld zien door vragen stellen, en de ander door een ander klein gebaar te maken (zoals iets lekkers voor je kopen of een fijne knuffel). Je zou wel kunnen aangeven wat jij hierin nodig hebt van je vader (en stiefmoeder). Zou je dat willen denk je? Het heeft mij in ieder geval veel geholpen!
Hoe dan ook, ik vind je een topper! Super knap dat je dit durft te schrijven. đĒđŧ
Veel liefs van Sammie
0
1