Hoe ga ik het gesprek aan?

Hi Fleur,

Super goed dat je een bericht op het forum heb achtergelaten!

Wat een nare situatie zeg...

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was. Op mijn 14e heb ik een paar maanden geen contact met mijn vader gehad vanwege conflicten. Op een gegeven moment wilde ik ook het contact weer oppakken, ik herken je situatie.

De eerste ontmoeting met mij en mijn vader na die tijd was in een restaurant, samen met mijn zus. Voor mij werkte het restaurant omdat het een openbare plek was met genoeg ruis zodat stiltes in ons gesprek minder stil zouden zijn en het zou minder snel escaleren als er andere mensen omheen zitten als dat aan de orde zou zijn. Ook werkte het goed dat mijn zus erbij was, hierdoor voelde het iets minder ongemakkelijk want zij ging door hetzelfde heen als ik. Heb jij misschien een broer of zus die mee kan/wil? Je geeft aan dat je in principe thuis woont, maar nu bij je schoonfamilie. Ik kan me voorstellen dat je partner je vader ook goed kent. Misschien zou je die kunnen/willen meenemen. En anders is alleen met je vader afspreken natuurlijk ook een optie.

Ik vind het voor mezelf altijd fijn op dingetjes op te schrijven. Dus in dit geval zou je misschien je vragen en de dingen die je graag wilt zeggen en bespreken alvast opschrijven zodat je het niet vergeet.

O en ikzelf had het afspreken gepland via een Whatsappje. Iets als "Hey pap, zullen we vrijdag uit eten gaan en praten?" Het is misschien fijn om alvast aangekondigd te hebben dat je het ergens over wilt hebben. O en ikzelf nam ook een kaartspel mee om het luchtig te houden!

Dit is wat voor mij werkte, maar doe vooral wat voor jou prettig voelt. Ik wens je heel veel sterkte!🫶

Groetjes, Melle

Hey Fleue, wat heftig om te lezen lijkt me heel lastig… ik heb niet een soortgelijke situatie meegemaakt maar het lijkt me heel naar.

Ja ik zou wel zeggen doe wat voor JOU fijn voelt. Het is natuurlijk niet niks dat jij de keuze van je moeder al weet en je vader nog niks. Als het fijn voelt zou ik het gewoon thuis doen, maar als je merkt dat dat nog teveel is kan het misschien beter op een neutrale plek. Belangrijkste is denk ik dat jij aangeeft wat de situatie met jou gedaan heeft en dat je het desnoods eerst voor jezelf even opschrijft. En als het alleen teveel voelt, vraag dan zeker hulp! Misschien van je vriend of een vriendin? Want je hoeft het niet alleen te doen ❤️.

Heel veel succes en veel liefs 💕.

Ik snap hoe je je nu voelt mijn vader en moeder hebben ook veel ruzie. Ze hebben elkaar al heel lang niet gesproken

Mijn moeder zegt altijd dat ik alles mag vragen over de ruzie ik zou gewoon vragen als je een vraag hebt het gewoon tegen je ouders zeggen of je vraagt je buddy als die je kan helpen.