Ik ben soms verdrietig
Thomas, 8 jaar
Reacties (5)
meer dan 1 jaar geleden
Hey!
Het is oke dat je nog steeds verdrietig bent soms. Het is ook verdrietig voor jou, ook als het al even geleden is.
Blijf er over praten met je mama en papa, of met je vriendjes op school. Ook oma en opa’s willen vast helpen met jezelf beter voelen.
Nijn
meer dan 1 jaar geleden
Hey Thomas!
Wat vervelend dat je soms nog verdrietig bent over de scheiding! Het is heel logisch dat je op het moment heel lang moest huilen. Toen ik het hoorde was ik ook erg verdrietig. Ik snap het ook helemaal dat je soms nog steeds verdrietig bent. Is er misschien iemand met wie je kan praten, een lieve juf/meester of zelfs je papa of mama (als je dat durft!). Weet dat wat je voelt helemaal oké is, en zelfs heel goed te begrijpen is!
Het kan dan inderdaad ook verwarrend zijn als je de ene dag verdrietiger bent dan de ander. Ik heb nu zelfs nog dat ik de ene dag heel verdrietig over iets ben, maar de andere dag opeens weer blij. En dan een paar dagen later ben ik weer verdrietig over hetzelfde! Onthoud wel dat je alle gevoelens mag voelen, ook al voelen ze soms niet heel fijn. Als ik écht niet blij kan worden, ga ik vaak even een leuk spelletje spelen of rustig een boek lezen als ik de tijd heb. Doe wat jou blij maakt :)
Wat dapper dat je dit hier durfde te vertellen! Je kan dit!
Liefs, Lara (^_^)/
0
meer dan 1 jaar geleden
Hey Thomas,
Wat dapper van je dat je dit deelt. Ik weet precies hoe moeilijk het kan zijn, want ik was ook jong toen mijn ouders uit elkaar gingen. Ik was 8 jaar en ik voelde me precies zoals jij je nu voelt. Het is echt heel normaal dat je soms moet huilen, zelfs lang na dat je het nieuws hebt gehoord. Een scheiding kan heel verwarrend en verdrietig zijn, zeker als je nog zo jong bent.
Wat mij hielp toen mijn ouders gingen scheiden was om veel te praten met mensen die ik vertrouw. Het kan je ouders zijn, je opa of oma, of misschien een juf op school. Ik heb in die tijd veel met mijn oma gepraat. Je hoeft niet alles alleen te dragen. Soms voelt het misschien alsof niemand precies begrijpt hoe je je voelt, maar er zijn altijd mensen die voor je klaarstaan. Daarnaast kan het helpen om je gevoelens op te schrijven of te tekenen. Dat deed ik vaak, en het voelde alsof er dan een stukje verdriet uit mijn hart op papier kwam. Ook dingen doen waar je blij van wordt, zoals spelen, knutselen of buiten zijn, kan je helpen om even afleiding te vinden en je wat beter te voelen. Het is helemaal oké om soms verdrietig te zijn, maar vergeet niet dat je ouders nog steeds heel veel van je houden zelfs als ze niet meer samen zijn. Het is niet jouw schuld, en het maakt jou absoluut niet minder belangrijk.
Blijf sterk, het wordt echt beter en alles went uiteindelijk, ook al voelt het soms heel zwaar.
Heel veel liefs van Roos 🌸
0
meer dan 1 jaar geleden
hoi Thomas,
ik moet een uur rijden naar mijn vader. ik ben ook soms verdrietig.
groetjes van Daiwy.
0
11 maanden geleden
hoj tomas ik was ook erg verdrietig toen ik het hoorde
0

0