Een heel gedoe

Hoi Anoniem, Wat goed van je dat je hulp durft te vragen op ons forum! Wat moet dat vervelend zijn geweest al die ruzies en dat je een stroom omlaag bent gegaan op school, zeg! Het is helemaal niet gek dat je nu door de scheiding van je ouders concentratie problemen hebt. Vervelend ook dat je het gevoel hebt dat je ouders helemaal niet naar je luisteren wanneer het gesprek over de andere ouder gaat. Heb je al eens aangegeven dat je hier de laatste tijd niet meer mee om kan gaan en het niet kan snappen? Misschien zijn je ouders zich niet bewust dat ze zo reageren wanneer jij het met ze erover wilt hebben en zien ze dit pas in wanneer jij ze dit verteld. Dit hoef je natuurlijk niet in het echt te doen, maar zou je ook in een brief aan ze kunnen schrijven. Heb je al eens geprobeerd om het met iemand anders erover te hebben? Dit kan een familie lid zijn, maar ook een vriend of vriendin! Vaak kan dit wat meer opluchten en dan kan je ook meteen je gevoelens kwijt over dat je ouders zo reageren op wanneer jij over één van je ouders begint. Ik hoop dat er snel verandering in zal komen en dat het je binnenkort weer beter lukt om er mee om te gaan, Liefs, Nadia

Hallo, Wat super vervelend voor je. Door al die problemen kan echt veel achteruitgaan! Misschien kun je het beste met een vriend of een andere vertrouwde persoon hierover praten. Misschien lucht dat op en heeft diegene ook tips voor je! Ik wens je veel liefs, Anne

hoi anoniem, wat een moeilijke situatie zeg! ik kan me heel goed voorstellen dat je het er heel moeilijk mee hebt en dat je concentratie problemen door die situatie hebt gekregen. zoals veel hier al zeggen, ga naar een vertrouwenspersoon als je je echt niet goed voel. mijn ouders zijn ongeveer een half jaar geleden gescheiden. ik kan ze hier gewoon vragen over stellen, maar het is echt vervelend als dat niet kan. mijn moeder heeft me aangeboden om naar een jeugdpsycholoog te gaan als ik me niet fijn voelde bij de situatie. uiteindelijk zijn mijn ouders samen mee gegaan om elkaar te snappen. mijn ouders konden van het begin al goed overweg, dat is blijkbaar jammer genoeg niet het geval bij jou. maar een vertrouwenspersoon hoeft natuurlijk niet een psycholoog te zijn, maar dat kan ook gewoon een vriend of vriendin te zijn. ik heb het als eerste aan mijn leraar verteld. hij heeft heel veel op mijn concentratie gelet, want ik was af en toe in gedachten in de klas. maar het gewoon tegen iemand zeggen die je goed vertrouwt helpt bij mij echt. het gevoel dat iemand er voor je is lucht bij mij altijd op. hopelijk helpt dat ook bij jou. groetjes van mij