Boos

Lieve char, Wat naar zeg dat je de hele tijd naar je kamer wordt gestuurd! Hoe komt dat zo? Ik vind het naar voor je dat je zonder je vader opgroeit en dat je het idee hebt dat hij dan nog meer van je houdt dan je moeder van jouw. Dat moer geen leuk gevoel zijn. Heb je het daar wel eens met je moeder over gehad? Misschien bedoelt ze het niet zo. Ik weet zeker dat ze hardstikke veel van jou houdt. Misschien kan je tegen je moeder zeggen hoe jij je voelt of als je het moeilijk vindt kan je het opschrijven in een brief. Dan zal ze vast wel haar best doen om te laten zien dat ze wel van jou houdt. Liefs Evi

Lieve Char, ik weet zeker dat jou moeder ook heel veel van jou houdt. Ouders reageren vaak op het gedrag van kinderen en kinderen willen met hun gedrag vaak iets duidelijk maken aan hun ouders. Misschien doe jij soms boos, opstandig of iets dergelijks als je eigenlijk wil zeggen dat je je niet begrepen voelt, of dat je verdrietig bent, of dat je bang bent dat mama niet zo veel van je houdt. Mama reageert dan op de boosheid (of wat voor gedrag dan ook) en stuurt je dan naar je kamer. Jij zit dan te balen en denkt ' zie je wel, mama houdt niet van mij' en mama denkt ' wat is er toch mis met mijn meisje' maar beide zeggen jullie misschien niet waar het echt over gaat. Kwetsbaar zijn is soms erg moeilijk als je bang bent dat het pijn gaat doen. Ik weet dat het heel moeilijk is voor iemand van jouw leeftijd om op deze manier naar eigen gevoelens, emoties en gedrag te kijken. Het kan je echt helpen om deze gevoelens en het bijbehorende gedrag te doorbreken en anders met jouw mama om te gaan. Nogmaals ik weet zeker dat jouw mama veel van jou houdt.