Altijd hoop gehouden

Lieve Kim, Alle eerst mijn complimenten voor het plaatsen van je verhaal op het forum. Ik herken mij heel erg in je verhaal. Mijn ouders zijn ook heel 'goed' gescheiden. Ik en mijn zus zijn in het ouderlijk huis blijven wonen en mijn ouders gingen heen en weer. Ideaal! Ook mijn ouders maakte ook geen ruzie en wij aten ook nog 1 keer in de week samen met al het gezin. Ik herken heel erg wat je zegt. Omdat mijn ouders het zo goed mogelijk probeerde te doen, gaf ik mijzelf niet de ruimte om verdrietig of boos te zijn. Ze doen het toch zo goed? Niet zeuren, zei ik tegen mezelf. Maar inderdaad, ze zijn wel gescheiden en dat doet zeer. Ook bij mij kwam de echte klap pas later. Ik heb die tijd meer met mijn ouders, maar vooral met mijn zus gepraat. Dit hielp om alles beter te begrijpen. Ik vond het fijn om met mijn zus te praten, we hadden natuurlijk precies hetzelfde meegemaakt. Wat rot om te lezen dat je moeite hebt met vertrouwen. Gelukkig heb je een hele begripvolle vriend, maar ik raad je aan ook begripvol te zijn naar jezelf. Ik denk dat je jezelf niet moet dwingen tot acceptatie. Dat werkt het tegenovergestelde. Ik heb de scheiding goed kunnen verwerken, maar ik weet niet of ik het echt heb geaccepteerd. Ik wil nog altijd geen gescheiden ouders hebben. Ondanks dat ik dat niet wil, ben ik gelukkig met de situatie nu. Ik ben gek op mijn ouders en op hun nieuwe partners, en ik ben heel blij op de manier waarop het nu gaat. Ik kan heel erg genieten als ik bij mij moeder ben en heel erg genieten als ik bij mijn vader ben. Maar het blijft altijd rot dat ze niet meer samen zijn. Ik hoop dat je begrijpt wat ik probeer te zeggen. Voor mijzelf heb ik een fijne manier gevonden hoe met de scheiding om te gaan. Ik hoop dat jij ook voor jezelf een manier vindt. Het is al super goed dat je er over praat. Gun jezelf de tijd om het te verwerken. Wanneer je vragen hebt mag je die altijd stellen! Veel sterkte en liefs Rosa

Hoi Kim, Wat goed van je dat je hier je verhaal durft te vertellen! Ik vind dat je super goed je gevoelens beschrijft. Zelf heb ik geen ouders gehad die goed met elkaar om zijn blijven gaan na de scheiding, maar als ik me inbeeld in jou situatie als kind zou ik hier zelf bijna een soort verwarrend gevoel van krijgen. Ik kan heel goed begrijpen dat het heel gek is voor een kind wanneer je ouders gescheiden zijn, maar ze nog wel goed met elkaar om gaan. 'Waarom zijn ze dan gescheiden?', zou je bijna denken. Ik vind het dan ook helemaal niet gek dat je al die jaren ergens nog een beetje hoop hebt gehouden dat het ooit weer goed zou komen. Eigenlijk is dat een heel logisch gevolg. Dat je nu na al die jaren ineens onzeker wordt in je relatie is iets dat ik wel heel erg herken en wat vele kinderen van gescheiden ouders waarschijnlijk ook zullen herkennen. Moeite met vertrouwen in een relatie staat hierbij zeker op nummer 1! Ergens ben je altijd bang dat er hetzelfde gaat gebeuren als dat er bij je ouders is gebeurd en dat het bij jou net zo fout zal aflopen als dat er bij hen gebeurd is, maar ik denk zelf (ook al moet ik mij hier zelf soms ook nog elke dag van overtuigen) dat wij door onze ervaring de relaties die we hebben en de situaties die hierin voorkomen veel beter aan zullen pakken dan kinderen zonder gescheiden ouders. Of de scheiding van je ouders en de gevolgen hiervan iets is dat je zult moeten accepteren; Gescheiden ouders is iets dat ieder kind nooit had willen hebben en iets dat wij allemaal heel diep van binnen misschien wel nooit zullen kunnen accepteren. Ik wens je heel veel liefs en sterkte, Nadia

Lieve Rosa en Nadia, Ontzettend bedankt voor jullie reacties! Ik vind het heel erg fijn om te lezen dat jullie herkenning vinden in mijn verhaal, omdat ik dat tot op heden nog weinig kon vinden bij anderen. Rosa, ik begrijp heel goed wat je zegt, en ik denk dat je ook gelijk hebt dat acceptatie dan nog weer net een stap verder gaat dan het verwerken. Fijn dat je goed met je zus kon praten (ik heb een broer, maar die heeft het op een andere manier beleefd dus kunnen we er niet zo goed over praten). En wat mooi dat je een manier hebt gevonden om ermee om te gaan. Het inspireert me hoe je je verhaal beschrijft, en ik hoop dat ik er ook zo over kan gaan denken, want eigenlijk is mijn situatie nu ook goed, maar toch word ik vaak aan de scheiding herinnerd en dat wekt nog veel emoties op. Het is iets waar ik de tijd voor zal nemen. Nadia, ik vind het fijn om te lezen dat je je kan inbeelden hoe ik de scheiding heb ervaren. Ook vind ik het echt een opluchting om te lezen dat je je herkent in mijn verhaal wat betreft mijn relatie, ook al is het eigenlijk niet iets wat echt leuk is. Bedankt voor je positieve kijk, het is inderdaad een manier hoe ik er ook naar probeer te kijken, hoe ik er sterker van kan worden in plaats alleen de mindere gevolgen te aanvaarden. Ik merk dat het me echt goed doet om herkenning te vinden in jullie verhalen (dit is de eerste keer dat ik iets op een forum plaats), misschien wel weer een stap in de goede richting om het meer los te kunnen laten. Heel erg bedankt dat jullie de moeite hebben genomen om te reageren!! :) Alle goeds voor jullie en veel liefs, Kim