Ik wil graag mezelf kunnen zijn

Hoi Mae, wat een lastige situatie. Ik heb vergelijkbaar meegemaakt tijdens de scheiding van mijn ouders dus snap heel goed hoe je je voelt. Mijn moeder wilde niets meer met mijn vader te maken hebben. Hij moest ons maar op de hoek van de straat afzetten en mocht ook geen stap binnen zetten. Ik herken ook wat je zegt van het opletten met verhalen vertellen. Ik lees dat je een zusje hebt en zij jouw gevoel over de situatie deelt. Denk je dat je hier (samen met je zusje) met je vader over zou kunnen praten? Het helpt vaak als je vanuit jouw gevoel praat en zegt wat het met jou doet. Dat je bijvoorbeeld voelt dat je niet helemaal jezelf kan zijn, dat je er buikpijn van hebt, voelt dat je op je tenen loopt, voelt dat het - zoals je al heel raak beschrijft - afstand steeds groter maakt tussen jou en je vader, enz.

Hoi Mae,

wat ontzettend vervelend voor je! Zelf heb ik ook meegemaakt dat mijn ouders niet graag leuke verhalen over de ander hoorden, en ik vond dit ook heel lastig omdat je graag van alles aan je ouders verteld. Ik heb zelf wel de ervaring dat dit wel wat minder wordt, met de jaren. Ook heb ik gemerkt dat als ik het er gewoon over heb, mijn ouders vanzelf wel gaan accepteren dat ik het er graag over wil hebben. Misschien helpt het jou ook om het aan te geven bij jouw ouders dat je ook graag over dingen praat die je bij de ander hebt meegemaakt, zo krijg je misschien wat meer begrip, en een leukere reactie!