Vakantie planning

Hee Lena,

Ik snap heel goed dat je hier zo verdrietig van wordt. Het klinkt alsof jij midden in een ruzie tussen volwassenen terecht bent gekomen terwijl jij daar eigenlijk helemaal niets aan kunt doen!

Ik herken het wel een beetje dat je als kind heel graag wilt dat je ouders gewoon even normaal met elkaar praten en dingen regelen. Zeker dingen zoals vakanties, waar je misschien al naar uitkijkt. Dan is het extra pijnlijk als het niet lukt doordat je ouders er samen niet uitkomen.

Wat ik ook lees in jouw berichtje, is dat jij heel erg je best doet om het voor iedereen goed te maken of op te lossen. Maar eigenlijk is de vakantieplanning iets wat jouw ouders samen moeten regelen. Hoe stom dat ook is, het is niet jouw verantwoordelijkheid om dat op te lossen. Toen mijn ouders uit elkaar gingen ging ik in de zomer ook samen met mijn moeder met een ander gezin mee. Ik vond dit heel fijn. Als jij het ook een heel goed idee vind om mee naar Portugal te gaan kan je dit misschien ook aangeven aan je vader.

Ik vind het trouwens heel lief om te lezen dat je vriendin meteen appte hoe het ging en dat haar ouders jullie hebben uitgenodigd voor Portugal. Dat laat ook zien dat er mensen om je heen zijn die heel erg veel om je geven en met je meeleven.

Misschien kun je tegen je ouders zeggen wat dit met jou doet. Niet dat ze sneller moeten beslissen of wie er gelijk heeft, maar gewoon iets als: "Ik merk dat ik hier heel verdrietig van word en dat ik het lastig vind als er ruzie ontstaat over de planning." Ik denk dat het mijn ouders wel heeft geholpen om af en toe te horen wat hun ruzies met mij deden. 

Heel veel sterkte. En fijn dat je dit hier hebt gedeeld, want je hoeft dit echt niet alleen te doen!

Liefs,

Isa