Mijn moeder is bezorgd

Lieve Anne Roos, wat fijn dat je ons forum hebt weten te vinden en wat goed van je dat je jouw vraag bij ons durft en wil neerleggen. Mijn ouders zijn al zo'n 17 jaar lang uit elkaar dus dat is al even geleden.. Ik zal je direct al vertellen dat ik zelf totaal geen ervaring met jouw situatie wat betreft de zelfbeschadiging (Wat goed dat je de situatie voor jezelf hebt weten te veranderen. Het is natuurlijk niet zomaar iets. Hier mag je zeker trots op zijn!) en verkeerde vrienden.. Maar ook mijn moeder is natuurlijk wel eens bezorgd geweest om mij! Vooral de leeftijd die je nu hebt speelt hierbij natuurlijk een rol. Je leefwereld wordt nog een stuk groter en je mening over bepaalde zaken groeit met de dag. Als ouder is het dan natuurlijk lastig om alles los te laten en je jou geheel je eigen gang te laten gaan. Wel weet ik uit ervaring dat het dan altijd suuuuper vervelend is als je dan vanuit je eigen perspectief zo weinig mag. Wat ik dan altijd deed was heel eerlijk zijn. Over met wie ik dan was of waar ik dan heen zou gaan. Zelf had ik niets te verbergen en was het achteraf een kleine moeite, was mijn moeder tevreden en gerustgesteld en kon ik toch lekker mijn eigen gang gaan. Wat betreft de vakantie zou je ook met haar kunnen afspreken dat je haar bijvoorbeeld op de woensdag eventjes belt. Kan je al vertellen wat je al hebt gedaan en misschien nog gaat doen en spreek je haar nog eventjes! Hopelijk heb je even goed iets aan mijn berichtje ondanks ik zelf geen ervaring heb gehad met alle zaken! Liefs, Jesse

Lieve Anne Roos, Wat goed dat je met deze vraag naar ons toe bent gekomen. Wat ontzettend vervelend voor je om hier tegenaan te lopen. Ik hoop dat verder alles nog goed gaat met je. Ik herken de relatie enigszins met die van mij en mijn moeder. Vooral het feit dat ze niet lijkt te luisteren en er geen verbetering in zit. Het is goed dat je inziet dat je moeder het goed bedoeld en zo probeer ik het ook vaak te zien. Echter, het is erg vervelend, irritant en vooral vermoeiend. Ik zelf ben bij mijn vader gaan wonen omdat ik en mijn moeder steeds tegen dezelfde dingen aanbotste. Nu snap ik dat dat gelijk een erg grote stap is voor jou, mocht je dat willen. Op vakantie gaan is voor nu al een hele goede stap om aan je moeder te laten zien dat het nog steeds goed kan gaan. Een tip is om misschien iemand anders voor jou te laten spreken. Hiermee bedoel ik dat je moeder het van iemand anders aanhoort waar ze normaal niet naar lijkt te luisteren bij jou. Misschien dringt het dan verder door. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Verder wens ik je heel veel succes en hoop ik dat het beter zal gaan in de toekomst. Veel liefs, Iris