Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Mijn moeder

, jaar

Drie weken terug heb ik te horen gekregen dat mijn ouders gaan scheiden.. hoe het ook went of keert, ik begreep mijn vader erg goed! Ze zijn namelijk uit elkaar gegroeid. Mijn ma was happy op de bank met iPad, en me pa ging sporten, naar feestjes etc. Ik heb de afgelopen jaren het e.e.a. meegemaakt qua gezondheid, en in die tijd wilde ik regelmatig met mijn ma praten. Maar zij had alleen oog voor iPad, en legde deze dan nooit weg. En antwoordde met: uhu, ja, nee. Super ongeïnteresseerd! Ik woon nu een jaar samen met mijn vriend, en in die tijd heeft zij nooit echt contact gezocht. In die tijd heb ik haar hooguit 2-3 keer gezien.. Tijdens de verbouwing en verhuizing is ze ook maar 3x geweest (1x slopen - 1x halve avond behangen - 1x 15min meubels brengen). Neem het haar zeer kwalijk.. Sinds wij hier wonen is ze 1x lang geweest op mijn uitnodiging om het e.e.a. los te krijgen over de scheiding, maar ze toonde geen enkele emotie (niet blij, verdrietig boos..) Wat ik totaal niet snap! En dat doet me pijn, verdriet, en onbegrip waardoor ik nu dus op het volgende stuit: Sinds scheiding bekend is, zoekt ze super veel contact. Ze belt een aantal x per week, en appt heel veel. Ik kan daar niet tegen, gaat niet samen in mijn hoofd. Eerst hoor ik niks, en dan heel veel.. door de jaren heen is de moeder-dochter relatie voor mij echt naar een vage kennis gegaan helaas! Mijn ouders zijn zaterdag nadat ze het bekend hadden gemaakt langs geweest, zodat mijn ma d'r verhaal kon doen. Maar ze zei niks, toonde geen emotie. Ze stemde ook eigenlijk gelijk in met scheiding, GEK TOCH?! Goed: ik heb heel goed en fijn contact met mijn vader hierover wat ik echt waardeer. Maar mijn moeder belt nu in ene veel.. En ik neem niet op want ik heb geen zin om te praten (de keren dat ik opgenomen had, ging het nergens over en als ik er dan over wilde praatte reageerde ze heel nuchter). Ook als ik d'r zie bellen, leg ik hem weg.. Idem voor appjes... Ik reageer er vrijwel niet op, of kort: ja-jep.. Afgelopen donderdag was mijn pa hier, en had niet gezegd tegen d'r waar hij heen ging. Ze belde om 23:00 waar hij bleef wrs, maar hij nam niet op, en appte dat hij van mij kwam. Volgende ochtend hoorde ik dat ze boos was (deuren gooien etc.). En eind die middag kreeg ik een appje van haar of ik kon uitleggen waarom ik niet wilde bellen met haar, en niet op appjes reageer. Waarop ik iets in de trant antwoordde dat de moeder-dochter band niet echt goed is.. geen emoties etc. Waarop zij zei dat ze me haar verdriet en wanhoop wilde besparen en dat ik het al zwaar genoeg had. Oh: en dat IK ook geen emoties toon.. (Huil regelmatig bij vriend, en bij pa aan telefoon). Ik blokkeer dat bij haar, omdat zij niks naar mij toe toont. Zij zegt tegen pa dat het ''zelfbescherming'' is.. BULLSHIT! Nu een dag later.. Hoorde ik dat ze heel verdrietig is, en me pa heeft haar nog nooit zo hard zien huilen. En dat doet me ook weer pijn van binnen! Maar wat moet ik dan?! Ik kan een band niet forceren, als het er niet meer in zit dan is dat het.. Ik kan niet luchtig doen en over koetjes en kalfjes praten.. Ik ben echt desperate in wat ik moet doen!! Ik zou willen praten, maar ergens weet ik ook dat het dan wordt: maar JIJ vroeg mij ook niet, maar JIJ toont ook geen emoties etc. etc. Iemand die in dezelfde situatie (of soortgelijke) heeft gezeten? Of iemand die tips heeft.. Ik weet niet of ik contact wil blijven hebben met haar, ik weet niet hoe en wat.. Zucht :(
OF

Reacties (5)

Melissa

bijna 8 jaar geleden

Beste Pusheen, wat een rot situatie. Ik ken het precies. Mijn moeder was heel erg egoïstisch. Alleen maar bezig zijn met haar werk en slapen en spelletjes doen op de pc of op facebook. Gaf haar op een bepaald punt aan dat ik bij pa wilde gaan wonen. Ook geen tot weinig reactie. Paar dagen later nogmaals vragen wat ze er van vindt krijg ik de reactie dat ze meer dingen heeft om over na te denken. Dan heb ik zoiets van je hebt maar 1 dochter en die besluit weg te gaan. Weet je maar dat is prima. Ik heb jarenlang nog geprobeerd om het goed te krijgen door te appen en willen afspreken, gezellig wat doen snap je wel maar dan had ze altijd wel een smoes: geen geld, moest werken, geen tijd etc. Ik ben er gewoon mee gestopt op een begeven moment. Maar omdat ik wel steeds naar verjaardagen moest of met kerst langs moest gaan (wat mij enorm veel pijn deed) heb ik op ene bepaald moment tegen haar gezegd dat ik gewoon helemaal geen contact meer wilde. Het blijft je moeder. Ik vond het lastig om te accepteren dat ik niet de band heb met mijn moeder die ik zou willen hebben. Mijn stiefmoeder bijvoorbeeld is de aller liefste vrouw die ik ken. Heeft alles voor haar eigen kids over. En mijn pa heeft dat ook. Wil weten hoe het met mij gaat en op school en met vriendinnen. Dan baal ik dat mijn moeder dat niet ook kan/doet. Ik heb nu al bijna 1,5 jaar geen contact meer met mijn moeder. En om heel eerlijk te zijn is het wel prima zo. Ik krijg altijd nog wel telefoontje als ik jarig ben en met oud en nieuw bijvoorbeeld. Maar dat is dan ook echt alles. Ik weet wel dat ondanks dat het de meest pijnlijke beslissing ooit was, ik er wel goed aan heb gedaan. En wie weet ziet mijn moeder ooit het licht en wordt die moeder-dochter band die ik altijd heb willen hebben sterker dan ooit. Maar misschien blijft mijn moeder zoals ze is en zit die band er niet in. Kan ook zijn dat ik over jaren wel zo volwassen ben gewordend at ik akkoord kan gaan met een moeder als die van mijzelf, dat ik niet meer die leuke moeder-dochter band hoef te hebben maar dat ik het ook goed vind om gewoon 1 keer per maand ofzo te bellen en dat het grotendeels over haar moet gaan. Het enige wat ik jou mee kan geven is dat je moet doen wat jou gelukkig maakt. Wat ervoor zorgt dat jij beter in je vel zit. En je mag ook eens aan jezelf denken, je hoeft niet altijd alleen maar anderen happy te maken. JIJ bent ook belangrijk, don't forget! Liefs Melissa

Manouk

bijna 8 jaar geleden

Hey Melissa, sorry ik kreeg geen mailtje dat je een berichtje achter gelaten had! Wat naar zeg jouw situatie! Inmiddels wat vorderingen: ik ben bij mijn ouders (met mijn vriend) geweest, en een brief van 3 kantjes voorgelezen. Het enige wat eruit kwam van haar kant was -dat was niet mijn bedoeling geweest, of: dat zie ik niet zo- Er kwam niks meer en dat vind ik eerlijk gezegd tot op de dag van vandaag lastig. Had graag willen weten waarom ze bijvoorbeeld altijd loog over het roken. Goed, erna gebeurde er weinig tot ik d'r een knuffel gaf. Toen moest ze eindelijk huilen en toonde ze haar emoties naar mij toe. Ze zei toen dat ze me geen pijn wilt doen, niet wilt liegen en of ik d'r kan vergeven.. Weet je ik doe het allemaal wel, en zie wel hoe het straks allemaal verloopt. Maar het is zo lastig. Afgelopen week hadden we even app-contact en erna half uurtje gebeld. Prima! Maar donderdagavond kwam me pa even wat fiksen hier, en kwam ze ook mee. En ze doet d'r best hoor, dat zie ik ook. Maar ik vond het moeilijk, alsof dat te veel was voor nu.. We gingen namelijk van een jaar nauwelijks contact, naar sinds de scheiding bekend was, veel contact.. Zucht..

1

Kaylee

bijna 8 jaar geleden

Hee pusheen, wat ontzettend fijn dat je jouw verhaal deelt met ons. En dit herken ik heel goed, vorig jaar had kijn moeder een vriend en wilde ze mij op alle mogelijkheden spreken, en nu met haar nieuwe relatie hoorde ik niks meer. Ik snap precies hoe rot dit voelt. Mijn moeder ziet vaak ook niet in wat ze dan precies voor geviek geeft bij de ander. Tot op heden heb ik hier met haar over gepraat omdat ik het niet meer aankon om met zoveel vragen in mijn hoofd te zitten. Dit was erg opluchtend en heeft veel geholpen. Wat ik bij jouw moeder begrijp is dat het wel eens bescherming zou kunnen zijn dat ze het jou niet aan wilt doen, maar van de andere kant is je moeder er juist om te laten zien dat je ook emoties moet kunnen tonen naar elkaar toe. Denk ik dan. Misschien is het ook wel eens handig om te benadrukken dat zij de moeder is en niet andersom, uit je verhaal lijkt het namelijk zo te zijn dat je moeder zoiets heeft van jij komt maar naar mij toe, terwijl dit eigenlijk andersom hoort te zijn denk ik in ieder geval. Ik denk dat je het beste een gesprek met haar aan kunt gaan, en kijk hoe dit gaat, stel je kwetsbaar op en gooi alles eruit wat je dwars zit, en kijk daarna hoe het is gegaan en hoe je je voelt, en je kan daarna altijd nog kijken of je dit nog wilt of niet, maar dan heb je het in ieder geval voor jezelf af kunnen sluiten denk ik. Liefs, kaylee

Manouk

bijna 8 jaar geleden

Hey Kaylee, dankjewel voor je reactie! Lijkt me ook moeilijk zeg.. dat je moeder een nieuwe relatie krijgt! Er is inmiddels wat vordering! Ik heb een gesprek gehad (met haar, mijn vader, mijn vriend, en ik erbij). Daarbij hoopte ik op respons van haar, en dat ze me dingen kon uitleggen. Waarom ze loog over het roken bijvoorbeeld, dit gebeurde helaas niet. Maar ik laat het er maar bij, misschien heb ik in de toekomst wel een aanknopingspunt op hierop terug te springen. Ik heb een brief van 3 kantjes voorgelezen met hoe en wat voor mij. Het enige wat ze zei was -dat zie ik niet zo, of dat was niet mijn bedoeling-. Naderhand toonde ze eindelijk emotie naar mij en vroeg ze of ik haar kon vergeven, dat ze me geen pijn wilt doen en niet wilt liegen. Ik denk dat zij gewoon al die tijd een bord voor d'r hoofd heeft gehad en dat ze inderdaad dacht dat het allemaal wel goed zou gaan/lopen. Ik ga denk ik met de tijd wel zien hoe het loopt tussen haar en mij. Ik heb er voor mijn gevoel nu wel alles aan kunnen doen. Afgelopen week even geappt en gebeld. Maar donderdagavond kwam ze mee met mijn vader (die moest in het huis van mijn vriend en mij wat fiksen) en dat voelde toch wel als te veel voor dat moment. Ze doet wel haar best, maar voor mij moet het ook oprecht voelen, en niet van; en nu kom je ineens wel! Zo voelt het nu een beetje namelijk.

1

Shervan

meer dan 7 jaar geleden

ik hou van bij mijn moeder

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter