Mijn leven terug

Aller liefste anoniem, Ik vind het zo erg om te lezen dat jij je zo voelt. Zo hoor je je niet te voelen op zo'n jonge leeftijd. Ik zou willen dat ik je een hele dikke knuffel kan geven... je hoort niet te dromen over zelfmoordpogingen van wie dan ook! Ik ken je gevoel. Bij mij is er een periode geweest waarin ook echt alles slecht ging... Ouders gaan scheiden, vader gaat in Amsterdam wonen, stiefvader met alcohol problemen, er wordt kanker bij mij geconstateerd... Maar ik kan jou vertellen lieverd dat je op een moment komt in je leven dat je alles krijgt van je verdient. En voor mijn gevoel verdien jij alleen het beste! En weet je wat... Als je achteraf terug kijkt naar wat je allemaal hebt overwonnen dan mag je ook enorm trots op jezelf zijn. Maak er het beste van al lijkt dat soms moeilijk en hou vol... Alles wordt beter echt waar Liefs Melissa

Lieve lieve anoniem, Wat dapper dat je jouw gevoelens hier uit. Dit raakt mij ontzettend. Het gevoel van dagen lang willen huilen en niet weten wat het doel is in het leven herken zeker ook. En ik weet ook zeker dat je er niet alleen in bent! Dat is ook wat ik je wil mee geven, je bent niet de enigste die zich verloren voelt. En je hoeft het ook zeker niet alleen op te lossen. Ik snap heel goed dat je dit gevoel wel hebt. En dat het soms ook zo lijkt. Maar hier op het forum zal je al zien dat er zo veel meer mensen jou begrijpen. Ik wil je dan ook aanraden om naar de buddy site te kijken die Villa Pinedo heeft. Een buddy is iemand waarmee je voor een langere tijd kan kletsen. Iemand die hetzelfde als jou heeft mee gemaakt, die je begrijpt en naar je luistert. Ik snap dat dit misschien eng lijkt. Maar ik weet dat het zo fijn kan zijn als iemand je begrijpt. Neem maar eens een kijkje op https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Ik hoop dat dit kleine berichtje je al goed doet en laat beseffen dat het oké is. Heel veel liefs, Misha

Lieve lieve lieve Anoniem, Wat wil ik je graag een ontzettend dikke knuffel geven! Bedankt voor je ontroerende maar ook prachtig geschreven bericht. Je schrijft zó bijzonder, wat je schrijft komt echt binnen. Ik wist even niet wat ik moest zeggen. Wat ontzettend naar dat je je zo voelt. Dat je hoofd zo vol zit, dat je zo overspoeld wordt door emoties, dat je je zo verdrietig voelt, dat je zo veel vragen hebt. En ook dat je je niet begrepen voelt door je familie. Dit moet vast heel heftig zijn soms. Ik hoop dat het schrijven van dit bericht wat opluchtte voor je. Zou je het fijn vinden om je hart te kunnen luchten bij een buddy van Villa Pinedo? Een buddy is een jongere met gescheiden ouders, waarmee je kunt praten via een app. Zo kun je je verhaal delen wanneer jij dat wilt, met iemand die iets vergelijkbaars heeft meegemaakt. Je kunt je daarvoor hier aanmelden: https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Een tijd geleden heb ik me ook heel erg naar gevoeld. Ik zag door de bomen het bos niet meer, ik zag het gewoon even allemaal niet. Ik zag geen mooie leuke dingen en ik wilde de hele dag wel huilen. Dat heb ik toen een hele tijd voor mezelf gehouden, in mijn hoofd. Ik durfde mijn ouders en ook anderen er niet over te vertellen. Bang dat ze me niet zouden begrijpen, bang dat ze het gek zouden vinden. Bang dat het dan écht zou worden, als ik het uit zou spreken. Ik hoopte nog te kunnen doen alsof het er niet was wanneer niemand het wist. Maar dit hielp niets, integendeel. Ik voelde me ontzettend eenzaam en het werd alleen maar erger. En het was er gewoon, ik kon het niet verstoppen. Op een gegeven moment heb ik alle moed verzameld en heb ik het mijn vriend verteld. Hij luisterde naar mijn verhaal en dat luchtte zo op. Daarna vroeg hij me soms uit zichzelf hoe het ging en dan hadden we het erover. We spraken uiteindelijk af dat ik hulp zou zoeken wanneer het niet snel beter zou worden. Gelukkig luchtte het praten met hem al een heleboel op, het maakte mijn hoofd soms even wat leger. Ik hoop dat jou dit ook kan helpen, wie weet door het te bespreken met een buddy of met iemand uit je omgeving. Ik ben nog steeds zó onder de indruk van de manier waarop je schrijft! Heb je al eens overwogen om daar iets mee te doen? Of misschien doe je er al iets mee. Ik hoop in ieder geval dat je iets hebt aan mijn reactie. Lucht gerust nog eens je hart hier op het forum. Heel veel liefs, Zoë