Met een professional praten

Lieve Nelly, Wat dapper van jou om je verhaal hier op het forum te delen. Ik vind het heel vervelend om te horen dat de situatie nog steeds zoveel met jou doet. Knap van jou dat je hiervoor hulp wilt gaan zoeken. Ik kan mij heel erg herkennen in jouw verhaal. Toen ik op kamers ging wonen kwam ik er ook in een keer achter, dat gebeurtenissen uit mijn verleden, zo’n grote impact op mij hadden gehad. Hierdoor ging ik ook opzoek naar professionele hulp voor mezelf. Ik zal je kort mijn route vertellen, misschien dat jij er wat aan hebt  Ik ben als allereerst naar mijn decaan gegaan om mijn situatie uit te leggen want doordat ik mij zo rot voelde dit ook invloed had op mijn schoolprestaties. Zij vertelde toen ook over de studentenpsycholoog. Hier kan je ook zeker heen voor je persoonlijke problemen alleen werd er mij verteld dat dit maar voor een beperkt aantal keer was en dat de wachttijden lang zijn. Zij konden, gezien de ernst van de situatie, niet voldoende hulp bieden. Ik ben toen daarna naar de huisarts gegaan om mijn verhaal te doen en via hem ben ik toen doorverwezen naar een psycholoog. Ben jij al eens naar de huisarts geweest om jou situatie te bespreken? Zij kunnen jou een indicatie geven van welke hulp er nodig is. Vaak is er in een huisartsenpraktijk ook een psycholoog aanwezig, deze is wat laagdrempeliger. Zelf heb ik van tevoren ook eerst onderzoek gedaan naar de kosten. Er werd bij mij best veel vergoed dus dat maakte wel dat ik ook daadwerkelijk naar de psycholoog ben gegaan. Dit is natuurlijke bij elke zorgverzekeraar anders, ik heb die van mij gewoon opgebeld om te vragen hoe dat nou precies zit. Dat kan jij ook gewoon doen en het zorgt er misschien voor wat meer duidelijkheid. Hopelijk vind je een fijne passende route die jou weer goed doet laten voelen. Weet dat je er niet alleen voor staat! Veel liefs, Mona

Hee Nelly, Wat mooi dat je je vraag hier stelt. Wat jij beschrijft herken ik heel goed. Mijn ouders zijn ook al een jaar of 12/13 gescheiden. Ook hun scheiding bracht de jaren erna veel problemen met zich mee. En dan is het toch knap van ons dat we als kinderen ons staande kunnen houden in een heftige scheiding. Ouders en de mensen eromheen beseffen vaak niet altijd wat voor impact dit heeft op een kind, nu en later. Jou situatie lijkt in grote lijnen op die van mij. Mijn ouders zijn ook al een hele tijd geleden gescheiden. Ook deze scheiding was zeer heftig en de problemen hebben nog jaren erna aangehouden. Sinds de scheiding hebben ze ook geen contact meer met elkaar. Tijdens de scheiding en alle problematiek heb ik mezelf niet de tijd gegund om alles te kunnen verwerken. Ik was alleen maar bezig met overleven en het zo goed mogelijk doen voor de buitenwereld. Hierdoor heb ik heel veel emoties jaren lang weggestopt. Tot een jaar geleden besefte ik niet hoeveel impact alles op mij heeft gehad, het was immers ""normaal"" geworden. Nu meer als 12 jaar later heb ikzelf de stap genomen om hulp te zoeken bij een professional. Hopelijk zal me dit gaan helpen bij het begrijpen van mijn gevoelens en beweegredenen. Hiermee wil ik zeggen dat ook na een hele tijd nog steeds de emotie en gevoelens geen plek hebben of hebben gekregen. Ik heb eerst een gesprek gehad met mijn huisarts voor een doorverwijzing. Zo kom je bij een psycholoog terecht die door de zorgverzekering wordt vergoed (mits het in je pakket zit). Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt. Groetjes en het allerbeste, Gerjan

Hallo Nelly, bedankt voor jouw vraag op het forum. Ik kan heel goed begrijpen dat de (v)echtscheiding van jouw ouders nu nog veel impact heeft op jou. Mijn ouders zijn ook lang geleden uit elkaar gegaan (ik was 15), maar ik merk nog steeds dat dit mij als persoon heeft veranderd, in positieve, maar ook in negatieve zin. Het praten met een psycholoog of een andere professional kan je veel laten inzien. Een basispsycholoog (dus een psycholoog die geen specifieke klachten behandelt, zoals bijvoorbeeld eetstoornissen o.d.) wordt gewoon vergoed door jouw zorgverzekeraar. Wel moet je hiervoor een dooverwijzing hebben van een huisarts en moet je een praktijk kiezen waar jouw zorgverzekeraar een contract mee heeft afgesloten. Alle GGZ-psychologen zijn sowieso vergoed, al zijn de wachtlijsten daar wel relatief lang (denk aan 6 tot 8 weken, afhankelijk van jouw woonplaats). Op de website van jouw zorgverzekeraar vind je welke (particuliere) praktijken zijn aangesloten, ook kan je e-mailen of bellen. Ik weet zelf niet of een studentpsycholoog dit soort zaken aanpakt. Zover ik weet (zo is het althans op mijn eigen universiteit) zijn de wachtlijsten lang en kom je slechts in aanmerking voor een gesprek als de reden waarvoor je een afspraak wilt maken, invloed heeft op jouw studie(resultaten). Maar ik zou dit zeker even bij jouw onderwijsinstelling navragen. Ik heb zelf (nog) niet doorgezet met het zoeken van professionele "hulp", maar ik denk dat dit wel écht helpt. Ik ben sowieso van mening dat praten over de echtsheiding van je ouders veel goed doet, omdat dit vaak gevoelens zijn die je niet direct kan plaatsen. Ik wens je veel succes met jouw keuze en het vervolg. Veel liefs, Elisabeth.

Hi Nelly, Wat goed dat je ons hier hebt gevonden en wat een goede vraag. Onwijs dapper van je dat je je bewust bent van je gevoelens en dat je daar iets mee wilt doen. Mijn ouders zijn 20 jaar geleden gescheiden (ook een hele tijd geleden, dus ;)) en ik heb vanaf mijn 11e jaar professionele hulp. Ik begon daarmee omdat ik onwijs heftige en realistische nachtmerries kreeg over mijn stiefmoeder en moeder. Mijn vader bood toen aan eens langs te gaan bij een psycholoog, waar ik nog steeds heel veel profijt van heb. Ik merk namelijk ook dat de nare dingen die ik in mijn jeugd in een samengesteld gezin heb meegemaakt met mijn stiefmoeder, onwijs veel effect heeft op de persoon die ik nu ben. Ik kan daar bepaalde thema’s aan koppelen en herken mijn eigenschappen en karaktertrekken in veel situaties. Aan de ene kant is dat heel fijn dat je je daar bewust van bent, maar het is ook belangrijk dat je daar mee leert om te gaan. Ik ben dus bij een psycholoog geweest. Als ik besluit daar nu weer heen te gaan na anderhalf jaar, word het volgens mij weer vergoed omdat het dan gaat om cognitieve gedragstherapie. Daarvoor word je inderdaad naar doorverwezen via je huisarts. Als je bij je eigen zorgverzekering kan, kan je kijken of dit soort hulp voor jou word vergoed via de website van de zorgverzekering en je inlog van DigiD.

Hoi lieve Nelly, Ik zie dat je al veel reacties hebt gehad wat fijn! Ik vind het echt super knap van je dat je hulp zoekt! Ik wilde zelf jarenlang niet accepteren dat ik hulp nodig had, toen ik uiteindelijk toch hulp zocht vond ik dat zo ontzettend fijn. Super goed van je dus! :) Ik herken je situatie ook helemaal, ik besefte eindelijk dat ik hulp nodig had maar zat ook met een studentenleven met weinig geld. Omdat ik toch echt hulp nodig had ben ik uiteindelijk toch naar de praktijkondersteuner van mijn huisarts gegaan en ik heb mijn dilemma voorgelegd. Nou bleek het dus zo te zijn dat als je via de praktijkondersteuner doorverwezen werd je geen kosten had, zelfs geen eigen risico. Dat was dus super fijn. Ik heb nu al bijna 1 jaar een psycholoog en het is inderdaad niet van mijn eigen risico gegaan. Ik denk dus dat het een goed idee is als je naar je huisartsenpraktijk gaat en je dit ook eens aan hen verteld, zij denken graag met je mee! Ik hoop dat je de hulp krijgt waar je behoefte aan hebt! Ik heb een half jaar op de wachtlijst gestaan, het kan dus wel even duren. Als je in de tussentijd de behoefte voelt om eens te praten, zoek ons dan vooral op, hier op het forum of via het buddyproject (https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/). We zijn er voor je! Veel liefs, Nicole