Mentale littekens

Lieve Tessa, Wat goed dat je je verhaal met ons wilt delen op het forum. Ik word er even stil van en wil je graag een virtuele knuffel geven zodat je weet dat je er nooit (!!!) alleen voor staat. Weten mensen in jouw omgeving ook dat je heel erg met deze situatie zit? Ik kan je namelijk aanraden om er met iemand over te praten die je vertrouwd (familie, vrienden of bijvoorbeeld iemand op school). Daarnaast mag je natuurlijk altijd je verhaal kwijt hier bij ons. De buddy's van Villa Pinedo zullen altijd een luisterend oor voor je bieden! Jouw situatie herken ik goed. Toen mijn ouders gingen scheiden (ik was 7) had ik heel erg het idee dat ik op mijn 12e moest kiezen waar ik zou gaan wonen. Dit was zo'n vreselijk rot gevoel, want als kind wil je niet kiezen tussen je ouders.. het is oneerlijk als iemand dat van je vraagt! Dus ook in jouw situatie is het eigenlijk super oneerlijk dat jij die keuze moet maken.. Is er iemand in jouw omgeving (misschien je vader of zijn vriendin) die hierover met jou kunnen praten? Of heb je ook het gevoel dat jouw vader aan jou trekt en dat je hem kwetst met de keuze die je maakt? Ik kan me ook heel goed voorstellen hoe het is als de nieuwe partners van je ouders niet goed aansluiten bij wie jij bent. Ik heb ook menig stiefouder gehad waar ik het niet goed mee kon vinden, waar ik me soms niet prettig bij voelde, maar waar ik niks tegen durfde te doen omdat ik dan bang was dat ik mijn ouders verdriet zou doen. Herken je dat, Tessa? Wat ik je nu als advies zou geven is om erover te praten. Het liefst iemand in je omgeving die jou kent en waar jij je veilig bij voelt. Samen kunnen jullie dan kijken wat jou het beste kan helpen. Want naast praten om je verhaal te delen, lijkt het me voor jou ook fijn als je die nare gevoelens en gedachten kwijt kunt.. Tot slot wil ik nog vermelden dat Villa Pinedo ook een Buddysysteem heeft. Hier kun je 1 op 1 chatten met iemand; dit gaat vaak wat sneller dan op het forum. Hopelijk kun je hiermee weer even tot adem komen, lieve Tessa. Als je nog meer vragen hebt of dingen kwijt wil, stuur dan gerust nog meer berichtjes.

ik snap je wel goed maar wat ik zou doen is zeggen tegen je moeder dat hij niet goed of leuk is en dan er met je moeder over praten

Hey Tessa, Allereerst, ik vind het enorm rot voor je dat dit zo gebeurd. Mijn naam is Xander, ik ben 18 en mijn ouders zijn sinds ik 6 was gescheiden. Mijn moeder heeft een vriend gehad (gelukkig is hij niet meer samen met mijn moeder) Ditzelfde is mij ook overkomen, ik was dagelijks bij mijn vader omdat mijn stiefvader ons belachelijk maakte en ons ook gewoon de les probeerde te wijzen over hoe wij opgevoed moesten worden. Mijn tip is voornamelijk om met je moeder in gesprek te gaan, zeg wat je voelt en wat je denkt. En zoek samen een oplossing en confronteer je stiefvader ermee. Want dat gedrag kan uiteraard niet! Daarnaast vind ik dat ze je niet kunnen dwingen om te kiezen waar je wilt wonen want dat is volledig aan jou! Heel veel liefs, en succes Xander x

Ik heb ongeveer hetzelfde maar dan dat ik me beter voel bij mijn mama omdat het bij mijn papa erg is doordat mijn stiefmoeder roept en zo op mij en het is niet fysiek maar wel mentaal en nu is een weekend al teveel na 2 maanden bij mijn mama door het corona virus. Maar ik moet wel nog geen keuze maken maar mijn keuze zou snel gemaakt zijn. Als ik jou was zou ik bij je vader gaan wonen. Ik zou ook graag bij mijn mama gaan wonen maar ik durf het niet te vertellen tegen mijn papa. Ik vind het heel erg voor jou en veel succes!