Mening uiten

Lieve Luca, soms is het heel moeilijk om te vertellen wat er is en hoe jij over een situatie denkt. Vaak is dit nog moeilijker als die mensen ook dicht bij je staan, zoals je vader. Dat maakt het dan extra spannend. Ik weet natuurlijk niet precies wat je met je vader wil delen en waar je precies bang voor bent. Dus het is lastig om je gericht advies te kunnen geven. Wat ik wel met je kan delen is een ervaring uit mijn eigen leven. Ik was 11 jaar toen mijn ouders uit elkaar gingen. Mijn vader had het hier heel erg moeilijk mee. Hij zocht dan ook steun bij mij. Hij moest vaak huilen en zeurde veel over mijn moeder haar nieuwe vriend. Dit vond ik erg lastig. Ik wilde dat hij hier mee op zou houden, maar ik durfde dit niet tegen hem te zeggen. Ik was bang dat ik hem zou kwetsen en dat ik niet goed uit mijn woorden zou komen. Samen met een vriendinnetje heb ik toen een brief geschreven. Hierin stond precies wat ik wilde zeggen. Het fijne aan de brief was dat je goed kon nadenken over wat je ging zeggen en hoe je dit ging zeggen. Deze brief heb ik vervolgens aan mijn vader gegeven. Hij mocht het pas lezen als ik weg was en ik vroeg in de brief of hij ook wilde reageren met een brief. Zo zou ook hij goed na moeten denken over wat hij zou schrijven en zouden er minder snel nare dingen tegen elkaar gezegd worden. Ik heb toen ook een brief van mijn vader gekregen. Ik vond dit een erg fijne manier om samen over een lastige situatie te spreken. Ik kan me voorstellen dat dit misschien ook een mogelijkheid voor jou zou kunnen zijn. Misschien is het dan iets minder eng om je mening met je vader te delen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Liefs Kim

Hey lieve Luca, Wat knap van je dat je deze vraag durft te stellen en wat goed dat je ons hebt gevonden! Het lijkt me niet makkelijk om dit te vragen. Ik ben erg benieuwd waarom je bang voor jouw vader bent. Ik ben namelijk ook wel eens bang voor mijn vader geweest. Hij is een hele strenge man die snel tegen je begint te schreeuwen als hij het niet met je eens is. Toen ik net zo oud was als jou zei ik daar eigenlijk nooit iets van. Pas later toen ik 16 was durfde ik er pas iets van te zeggen. Over wat voor dingen zou jij graag je mening willen uiten? Want misschien zou je ze kunnen vertellen met een vertrouwenspersoon erbij. Ik heb dat ook gedaan en dat gaf mij een veiliger gevoel. Mijn vertrouwenspersoon was mijn oom. Wie zou jij kiezen? Het zou bijvoorbeeld een familielid, leraar of andere kennis kunnen zijn. Toen ik mijn mening uitte naar mijn vader, bleek het achteraf allemaal reuze mee te vallen en kon hij mij beter begrijpen en ik hem. Dus misschien is de angst wel nergens voor nodig! Je zou ook nog een brief kunnen schrijven naar je vader, dan hoef je het alleen maar aan hem te geven en dan hoef je er niet over te praten. Misschien kan een van onze openbrieven je helpen: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ Ik hoop dat dit je een beetje geholpen heeft. Je bent een kanjer Luca. Veel liefs, Manon

Hey lieve Luca, Wat ontzettend goed dat je hier een berichtje schrijft! Wat ontzettend lastig dat je bang bent voor je vader! Heb je er met je moeder over gehad of iemand anders die je vertrouwd? Als ik iets heel eng vind om te zeggen, schrijf ik vaak een brief, dat vind ik fijner. Dan hoef ik het niet te zeggen, misschien werkt dat ook voor jou? Dat je ergens een brief neerlegt waar hij het gaat vinden. Je kan ook een buddy aanvragen, dan kan je altijd met hem of haar chatten via de app! Ik heb zelf ook een buddy en dat vind ik echt super fijn. Hier het linkje ernaar: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/