Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Meisjes of jongens leuk vinden

, jaar

Ik weet niet als ik meisjes of jongens leuk vind en ik vind denk ik een meisje leuk zij mij denk ik ook maar voor mij gevoel ben ik te jong voor een relatie en รผberhaupt te weten als ik jongens of meisjes leuk vind maar ik durf er ook niet met me moeder over te praten want zij neemt me toch niet sirieus en mijn vader al helemaal niet maar heb het gevoel dat niemand mij begrijpt of dat niemand het boeit en voel me altijd de buitengesloten persoon en wat als ik het vertel? Hun luisteren toch niet dus wat moet ik doen
OF

Reacties (4)

Madelein

ongeveer 4 jaar geleden

Hey! Als eerst, ik support! Ik vind dat als je het weet, je het dan gewoon weet maakt niet uit hoe oud je bent. Ik ben zelf bisexueel en heb een vriendin (ik ben een meisje). Als je hier niet met je ouders over durft te praten moet je dat vooral niet doen. Ik heb het wel gedaan en woon nu alleen bij mijn vader, want mijn moeder support niet. Verder hoop ik dat je er wel met iemand anders over kan praten en wens je veel succes!

0

Helena

ongeveer 4 jaar geleden

Hoi anoniem. Ik heb hetzelfde m'n vader gelooft me niet en me moeder ook niet ze denken het is een fase tis onzin . Maar soms denk ik ik bepaal toch zelf of wat ik val of niet uiteindelijk moet ik gelukkig zijn. Ik denk dat ik bisexueel ben op dit moment maar zie later wel als ik ouder ben op wat ik echt val en jij ben nog maar 11 dus maak je er ook niet te druk om. Meestal op je 13 14 ben je er wel uit zeggen ze . En dan nemen je ouders en ook de mijne miss het wel serieus en luisteren ze wel

0

Naomi

ongeveer 4 jaar geleden

Hey lieve jij, Wat goed dat je met je vraag naar dit forum bent gekomen! Ik herken wat je zegt. Zelf wist ik ook lang niet of ik meisjes of jongens leuk vind. Ik vond dat heel ingewikkeld, want ik wilde daar gewoon graag een antwoord op. Het frustreerde me dat ik maar geen antwoord op die vraag wist. Hoe is het voor jou dat je nog niet zeker weet op wie je valt? Weet dat het okรฉ is om het nu nog niet te weten. Wat mij hielp was het een beetje loslaten. Ik dacht: ik zie het vanzelf wel wanneer ik verliefd word op iemand, wat voor persoon dit dan ook is. Dit hielp bij mij tegen m'n piekergedachten. Je gaf aan dat je denk je een meisje leuk vindt; verliefdheid komt in alle soorten en maten en weet dat het hoe dan ook goed is wat je voelt! Wat vervelend dat je het er niet met je vader of moeder over kan hebben. Ik vind dat zelf ook lastig, wanneer het om dit thema gaat. Wat bij mij hielp was het er met vriendinnen over hebben. Tot mijn verbazing begrepen ze me heel erg. Daardoor voelde ik me verbonden met hen. Heb jij een vriend(in) waar je dit soort dingen bij kwijt kunt? Je mag ook altijd terug naar dit forum komen om je verhaal kwijt te kunnen! Wist je dat je ook een buddy kan aanvragen? Dit is iemand die jou, 1 op 1, een luisterend oor kan bieden. Meer informatie daarover kun je hier vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk heb je hier wat aan; ik wens je veel succes! Liefs, Naomi

0

Isa

ongeveer 4 jaar geleden

hey lieve anoniem, Wat goed dat je je vraag hier stelt! Wat leuk om te horen dat je iemand leuk vindt, en zij jou ook misschien! Ik kan mij goed voorstellen dat je soms nog niet goed weet of je nu op jongens of op meisjes valt. Dit is misschien ook iets wat je voor jezelf een beetje moet gaan uitvinden. Wie vind je leuker? jongens? meisjes? of allebei? Dat kan en dat mag ook allebei namelijk, dat is ook helemaal goed! Ik snap dat het heel moeilijk is dat je moeder en vader het niet serieus lijken te nemen. Zou het kunnen helpen als je je moeder of vader duidelijk maakt dat je iets met hen wilt bespreken, en dan vertelt waar je mee zit. Bijvoorbeeld door samen een kopje thee te gaan drinken en tijdens het thee drinken het te vertellen. Of misschien helpt het door een brief aan je ouders (of een van je ouders) te schrijven, en het dan op die manier vertellen aan je ouders. Zelf heb ik beide opties ook vaker gebruikt, mij hielp dat dan vaak erg goed. Een aantal jaren geleden moest ik mijn ouders gaan vertellen dat ik ernstig ziek was. Ik durfde dit hen niet te vertellen, ik wilde hen geen pijn doen en zat zelf erg in de ontkenningsfase. Ik probeerde ze het op verschillende manieren te vertellen, maar ze luisterde niet. Tot dat ik dus echt met mijn (stief)vader echt even tijd nam voor een kopje thee en hem een brief gaf waarin ik alles had opgeschreven. Dit was zo fijn! Hij luisterde opeens, snapte mij en probeerde mij te helpen. Ik ben niet echt een goede prater maar op papier kan ik alles goed onder woorden brengen, dus dit hielp mij enorm. Mijn situatie is natuurlijk anders dan die van jou, maar je kunt het wel een beetje met elkaar vergelijken. Is er misschien naast je ouders ook nog iemand anders met wie je het zou kunnen bespreken? bijvoorbeeld een goede vriendin of vriend, een klasgenootje of een buurmeisje? Iemand die je vertrouwt en met wie je dit wel makkelijker durft te bespreken? Misschien zou het ook al helpen om het aan die persoon te vertellen zodat je er niet als maar alleen mee rondloopt. Lieve anoniem, Wat ik even belangrijk vindt om nog even duidelijk tegen je gezegd te hebben is; schaam je niet voor wat jou nu overkomt. Verliefdheid overkomt je, daar kun je niets aan niets tegen doen. Het is iets heel moois en fijns, maar kan ook erg lastig en moeilijk zijn. Je mag nu de tijd nemen om te ontdekken hoe dit bij jou werkt. Je mag altijd terug komen op het forum van villa pinedo. Weet dat je welkom bent en wij denken graag met je mee! Ook zou je als je het fijn zou vinden, vaker met iemand kunnen kletsen, dat noemen wij een buddy. Dit is iemand met wie je dan kunt praten over alles waar je dan ook maar mee zit. Dus de leuke dingen, maar ook de minder leuke dingen kun/mag je met deze buddy delen. Een soort grote broer of zus! :) Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tips/ervaringen. Veel liefs en heel veel succes! Liefs, Isa

0

๐Ÿ“ Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter