Mega ruzie met vader

hee yara, wat super fijn dat je dit met ons deelt. ik vind het erg heftig om te lezen, omdat ik het erg herken met mijn situatie van vorig jaar. ik heb namelijk 3 jaar ruzie gehad met mijn vader. ik woonde sinds mijn 15e niet meer bij hem doordat ik altijd het idee heb gehad dat hij voor mijn stiefmoeder koos, daarmee begon de ruzie namelijk. mijn stiefmoeder heeft toen der tijd gezegd dat of ik het huis uit moest of dat zij weg zou gaan, en mijn vader is toen achter haar aangegaan (voornamelijk mijn gevoel). wat ik dus heel erg herken zijn de vakanties en het geen contact zoeken. het contact met mijn vader werd namelijk steeds slechter en slechter, tot uiteindelijk ook een tijd niks. ik snap precies hoe moeilijk het is, en loslaten lukt niet. het enigste wat je kunt doen is weg drukken en dat is een van de slechtste dingen die je kunt doen. niet alleen omdat je dan opzoek gaat naar verkeerde afleiding, maar ook omdat je je eigen gevoel wegdrukt en die pijn komt toch echt wel uiteindelijk. wat ik vorig jaar heb gedaan, is een brief naar mijn vader geschreven. uit mijn hoofd was deze brief zoon 4 a 5 a4'tjes groot. hierin heb ik toen precies uitgelegd, vanaf het ontstaan van de ruzie, tot aan toen hoe ik mij voelde. ik heb uitgelegd dat het geen beschuldiging naar hem was, maar dat ik hem wilde vertellen hoe ik mij voelde. dat was namelijk voor mij hetgeen wat mij het meest dwars zat. als ik zo jou bericht lees, denk ik dat dat bij jou ook erg dwars zit. wat ik lees is namelijk dat je je in de steek gelaten voelt. mijn beste tip naar jou toe is om ook zoon brief te schrijven, leg precies uit wat je voelt, en confronteer jezelf maar is met dat gevoel. het maakt je verdrietig, en het is ook even vervelend, maar je voelt je waarschijnlijk wel opgelucht. vervolgens kun je aan het einde van de brief vragen voor een gesprek, of dat hij je een brief terug schrijft of iets dergelijks, net wat jij fijn vindt. zo doe jij niet alleen moeite om het op te lossen, maar ben je ook bezig met het verwerken van je pijn die in je zit. hopelijk heb je wat aan deze tip! liefs, Kaylee

Lieve Yara, Wat goed en dapper dat je hier je verhaal durft te delen en ons om advies vraagt! En wat klinkt de situatie waar jij je in bevindt tot zeg! Ik kan me goed voorstellen dat je niet zo goed meer weet wat nu te doen en dat je t er moeilijk mee hebt. Als ik je verhaal zo lees, dan klinkt het eigenlijk vooral dat je je vader heel erg mist, of misschien eerder de band die je voor de ruzie met je vader had. Hoewel ik nooit echt extreem ruzie met mijn vader heb gehad en het contact nooit is verbroken, herken ik je situatie wel een beetje. Op zich was de band die ik met mijn vader had best oke, totdat ik 18 werd. Toen ontstond er veel gedoe tussen mijn vader en moeder over geld, dingen als de alimentatie, het betalen van mijn studie en noem maar op. Omdat mijn ouders niet normaal met elkaar konden praten ging alles via mij en ontstond er dus veel gedoe tussen mij en mijn moeder en mij en mijn vader. Geld was hier voornamelijk de oorzaak van. En het verslechterde de band tussen mij en mijn vader nogal. Als we elkaar spraken ging het alleen maar over geld en was t alleen maar gedoe. Hoe ik jouw verhaal interpreteer lijkt het alsof bij jou ook vooral geld de oorzaak is. In mijn situatie heeft het uiteindelijk geholpen door het hele gedoe met geld los te laten. Dit betekende wel dat ik alles zelf zou gaan betalen en dit was niet makkelijk, maar uiteindelijk heeft het me wel een stuk zelfstandiger gemaakt en heeft het de band tussen mij en mijn ouders beter gemaakt. Het is misschien niet de beste oplossing, maar misschien dat je dan wel weer dichter bij je vader kunt komen, dat jullie band weer beter wordt en dan komt geld (of als de oorzaak van jullie ruzie iets anders is dan die oorzaak) later wel weer als het weer rustiger is tussen jullie. Mijn advies is dus om niet de band met je vader los te laten zoals mensen tegen je zeggen, want dan wordt je volgens mij uiteindelijk alleen maar meer verdrietig, maar om 'de ruzie' of de oorzaak ervan voor nu proberen los te laten en soort van opnieuw te beginnen. Mogelijk dat een brief naar je vader schrijven, zoals Kaylee je al adviseerde, je hierbij kan helpen. In een brief kun je schrijven hoe je je voelt en wat deze hele situatie met jou doet. Dat je je vader mist. En alles wat je daar nog meer graag in kwijt zou willen. Ik hoop heel erg dat je iets hebt aan mijn advies en dat je snel uit deze nare situatie zult komen! Mocht je ooit nog eens je verhaal kwijt willen, of ander advies, dan ben je hier op het forum altijd welkom :) Veel liefs, Samantha

Hoi Yara, Dankje voor het delen van je verhaal, knap van je dat je dat durft en dat je er over wilt praten! dat is al een hele stap. Ik heb ook al bijna een jaar geen contact meer met mijn vader en dat is heel vervelend! afgelopen zomervakantie heb ik een brief geschreven naar mijn vader omdat hij het niet snapte wat hij nou verkeerd had gedaan, waarom had ik deze keuze gemaakt? Voor hem was het veel onbegrip. maar goed, ik heb dus een brief geschreven naar mijn vader en in die brief stond hoe ik mij voelde , wat er in mijn koppie rond ging en hoe ik het wél weer wou zien. Het luchtte zo op! Gewoon omdat mijn gedachte en mijn gevoel op papier stonden. misschien dat het ook werkt voor jou? Lucht je hart en laat het allemaal even gaan. dit kun jij! Heel veel liefs , Amber