Mag ik dat zomaar zeggen?

Lieve G, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! Ik begrijp jouw verhaal heel goed. Zelf vond ik het ook nooit fijn bij mijn vader en mijn leven was gewoon meer bij mijn moeder. Uiteindelijk heb ik eerst met mijn vader besproken wat hij misschien kon veranderen zodat ik het daar wel fijn zou vinden, alleeb had mij dat niet heel erg geholpen. Op een gegeven moment ben ik nog maar 1x in de maand gegaan. Totdat hij voor mij alsmaar erger werd, toen heb ik hier met mijn vader over afgesproken dat ik niet verplicht was. Nu bel ik hem om af te spreken. Ik weet natuurlijk niet hoe de regeling bij jou is, want bij mij was het vooral dat mijn ouders naar mij moesten luisteren. Misschien zou je erover kunnen praten met je vader? Misschien wilt hij wel kijken of hij wat kan veranderen. Of misschien wil je wel met heel iemand anders over praten, met wie je alles kan delen. Als je wilt zou je een Buddy kunnen nemen. Dat is iemand met wie je kan chatten, die persoon heeft zelf ook gescheiden ouders. https://www.villapinedo.nl/buddy/ ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Veel liefs, Esmée

Lieve G, Wat erg dat je je zo voelt bij je vader! Ik begrijp je goed, ikzelf heb ook een periode niet naar mijn vader gewild omdat ik moeite had met mijn stiefmoeder. Uiteindelijk heb ik besloten toch te blijven gaan omdat ik haar niet tussen de relatie van mij en mn vader wilde laten komen. Niet meer naar je vader gaan is niet niks! Maar ik begrijp heel goed dat je in zo’n situatie niet meer wilt gaan en ik vind het heel knap dat je voor jezelf wilt opkomen. Helaas mag je niet zomaar zelf besluiten niet meer naar je vader te gaan. Tot je 18e moeten je ouders een omgangsregeling hebben en dat kan alleen gewijzigd worden als beide ouders het ermee eens zijn. Je vader moet het dus ook goedkeuren. Ik zou als eerste een gesprek met je moeder aangaan om te vragen of zij het goed zou vinden als je niet meer/minder naar je vader gaat en dus meer bij haar bent. Als ze dat goed vindt kun je dan ook misschien samen met haar het gesprek met je vader aangaan. Dat is natuurlijk heel lastig, zo’n gesprek en daarom is het fijn als je moeder je er mee kan helpen: je hoeft het niet alleen te doen. Probeer hem dan duidelijk uit te leggen hoe je je voelt en wat het met je doet, hopelijk begrijpt hij dat je even rust wilt door niet meer te komen. Als hij het er echt niet mee eens is kun je misschien nog een afspraak maken waarbij je in ieder geval minder naar hem toe gaat of bijvoorbeeld alleen af en toe een dagje met hem afspreekt. Hij zal jou natuurlijk missen en met zo’n afspraak vind hij het hopelijk wel goed. Heel veel succes! Liefs, Amélie

Hoi G, wat een vervelende situatie! Goed van je dat je er op dit forum iets over wilt vertellen en vragen. Ik kan me voorstellen dat je het niet fijn vind om erheen te gaan als dit soort dingen gebeuren (schelden, je medicijnen niet krijgen). Heb je dit al eens met je vader besproken? Je mag eerlijk zeggen hoe jij je voelt, dat is juist heel belangrijk. Je mag zeggen dat je het niet fijn vindt wat er gebeurt als je daar bent. Misschien kunnen jullie dan samen afspraken maken over hoe jullie ervoor kunnen zorgen dat het gezellig(er) wordt. Op die manier is het iets van jullie samen en ligt het niet aan jou of aan je vader, maar aan jullie allebei om ervoor te zorgen dat jullie het allemaal leuk hebben. Succes!

ik wil hier niet mee bemoeien tussen de situatie. maar ja jij mag dit zeggen... hun zijn gescheiden en jij moet zeggen wat je wil en fijn vind. zelf vind ik dit ook heel lastig , je mag dit zeggen.

Ik snap jou heel goed (zelf ook ervaring mee) maar als eerst moet je met je vader praten want als je dat nog niet hebt gedaan is dat echt een hele goede stap. Ik woon hierdoor ook bij mijn moeder en ik ben nu veel gellukkiger en het gaat hierdoor ook beter tussen mij en de vriendin van mijn vader! Succes keep your head up