Loyaler aan pleegvader

Lieve Marthe, Ik snap dat het een beetje gek aanvoelt, maar het is volkomen normaal. Ouders zijn niet alleen de mensen die je op de wereld hebben gezet, maar ook die je opvoeden en je liefde geven. Ik zelf heb een stiefoma, maar voor mij is ze mijn oma. Deels omdat ik mijn echte oma (oma zeg ik uit respect)nooit heb leren kennen. Dus begrijp dat het raar aanvoelt ivm je loyaliteit, maar gevoelsmatig heel normaal. Hier kan je niks aan doen, je zou wel een betere band met je "echte" ouders kunnen opbouwen als je daar behoefte aan hebt. Maar dat kost tijd, liefde en aandacht. Dikke knuffel Kirsten

Hee Marthe, Wat rot dat je je zo voelt. Ik herken het heel erg! Net op een andere manier, maar ik vond het heel lastig dat ik me veel meer met mijn moeder verbonden voel (en van haar hou) dan met mijn vader. Dat lees ik ook terug in jouw stukje, het voelt alsof het 'ongehoord' is om meer om de ene persoon te geven. Maar dat is het echt niet! Je gevoel kan je niet besturen en het is helemaal niet gek als je een ander gevoel hebt bij je pleegvader dan bij je vader. Het is soms gek om te bedenken dat je bijvoorbeeld ook meer kan geven om een vriendin dan om een familielid. Maar het laat zien dat het maar een bedacht idee is dat iedereen zo sterk om zijn familie zou moeten geven, terwijl dat voor echt enorm veel mensen niet zo geldt. Ik voel bijvoorbeeld ook niks bij mijn tantes en ooms, en zo ken ik nog een hoop mensen. Voel je dus absoluut niet alsof je de enige bent met dit gevoel! Je gevoel mag er altijd zijn. Je kunt het alleen maar accepteren. En hoe je dat accepteert? Ik denk dat dat met de tijd komt. Toen ik jonger was zat ik hier ook vaak mee, maar nu heb ik voor mezelf wat duidelijker dat het gewoon zo is en waardoor het komt dat ik me meer verbonden voel met de ene. Een meer praktische tip voor nu is om het te bespreken in real life met iemand waar je je veilig en fijn bij voelt. Ik heb het destijds tegen mijn moeder gezegd en dat luchtte heel erg op. Ik wens je heel veel geluk! Groetjes, N.