Liever bij moeder

Lieve Anne, Wat fijn dat je je verhaal deelt op het forum van Villa Pinedo. Ik kan me voorstellen dat het heel erg lastig is als je graag bij je moeder wilt wonen, maar dit niet mag van je vader. Wat goed van je dat je al hebt geprobeerd om met hem te praten! Hoe denk je dat het komt dat het praten niet helpt? Misschien kan je proberen om in de eerste instantie wat minder bij je vader te zijn dan bij je moeder, in plaats van gelijk helemaal niet meer bij je vader te zijn. Bijvoorbeeld 1 weekend in de 2 weken bij je vader en de rest bij je moeder? Misschien is de overgang voor je vader dan ook iets makkelijker in plaats van je ineens helemaal niet meer te zien. Ik wilde graag bij mijn vader wonen in plaats van bij mijn moeder. Ik vond dit zelf best zielig voor mijn moeder. Daarom ging ik steeds vaker tussendoor wat dagen en nachten naar mijn vader. Hier raakte mijn moeder toen langzaam aan gewend waardoor het iets minder lastig voor haar was toen ik meer bij m’n vader dan bij haar was. Hopelijk heb je iets aan mijn tips Anne! Je kan ook altijd met een buddy hierover praten, hiervoor de link; https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Liefs, Lisa

Lieve Anne, Bedankt voor het stellen van je vraag op het forum! Ik kan me heel goed voorstellen dat het lastig is als je liever bij de ene ouder dan bij de andere ouder bent. Ik vond het zelf namelijk ook fijner om bij mijn moeder te zijn dan bij mijn vader. Ik ging eens in de twee weken een weekend naar mijn vader, en merkte aan mijzelf dat ik daar steeds meer tegenop zag. Ik voelde me heel lullig, want ik zag mijn vader eigenlijk al niet zo heel veel en ik wilde hem eigenlijk nog minder zien. Ik heb het hier op een gegeven moment met hem over gehad en toen hebben we de omgangsregeling aangepast. Ik denk wat mij heel erg hielp in die situatie is dat ik het er met mijn moeder lang over heb gehad. Wat was precies de reden dat ik het niet fijn vond bij papa, en als ik hem dan niet meer in het weekend wilde zien zou ik hem dan op andere momenten wel willen zien? Uiteindelijk zijn we eruit gekomen dat ik mijn vader wel nog wilde zien maar dat ik daar gewoon niet meer wilde slapen. Dus toen heb ik aan hem voorgesteld om hem elke vrijdagavond te zien. Hij haalde me dan op, dan aten we samen en deden we iets leuks samen (bijvoorbeeld samen tennissen, naar de film, bowlen, naar de stad) en dan bracht hij me aan het einde van de avond weer naar huis. Ik heb hem toen ook uitgelegd dat ik hem nog wel graag wilde zien maar dat het voor mij een stuk rustiger was als ik gewoon de thuisbasis bij mijn moeder had. Voor mij hielp dit heel erg want mijn vader gaf mijn moeder ook altijd de schuld van alles, maar omdat ik hem nu dan heel kort zag en we altijd leuke activiteiten inplanden was er geen ruimte meer voor hem om negatief over mijn moeder te praten. Misschien is dit ook een idee voor jou? Misschien kan je er eerst met jouw moeder (of iemand anders) over praten om te kijken wat de opties allemaal zijn. Het kan zijn dat als je aan jouw vader een andere omgang voorstelt (dus bijvoorbeeld hem dan voor een avondje zien in plaats van een heel weekend, of hem een paar dagen zien in plaats van een hele week), dat hij er dan misschien makkelijker in mee gaat dan wanneer je aangeeft dat je de omgangsregeling die er nu is niet wilt. Als je veel tegen dezelfde problemen aanloopt en dit met iemand wilt bespreken mag je altijd een buddy aanvragen. Dit is iemand die zelf ook gescheiden ouders heeft en vergelijkbare situaties heeft meegemaakt. Met deze persoon kan je langere tijd 1 op 1 praten, dat kan fijn zijn als het gaat over aanhoudende obstakels waar je tegen aanloopt. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn berichtje. Mocht je nog vragen hebben, dan kun je hier altijd bij ons terecht! Heel veel succes Liefs, Rosan

Hoi Anne, wat een vervelende situatie. Ik herken het erg goed. Toen ik 12 werd mocht ik zelf de keuze maken bij wie ik wilde wonen. Ik koos voor mijn moeder, ook omdat ik veel ruzie met mijn vader had. Op een gegeven moment is het contact met mijn vader helemaal verbroken. Dat vond ik heel erg, maar het was uiteindelijk beter. Dit betekent niet dat het voor jou ook zover hoeft te komen: je kunt met hem gaan praten. Je schrijft dat je dat al hebt gedaan. Welke dingen heb je allemaal tegen hem gezegd? Waarom vind je het niet leuk bij je vader? Is dat omdat hij zo over je moeder praat, of zijn er meer dingen gebeurd? Onthoud goed dat het ook jouw leven is. Ik begrijp dat het je vader is en dat je hem niet in de steek wilt laten, maar hij moet ook jouw keuzes respecteren. Misschien moet hij er even aan wennen dat je misschien wat minder vaak langs gaat komen, maar het kan zijn dat hij dan ook meer zijn best doet op de momenten dat je wel komt. Zijn je ouders al lang gescheiden? Het kan zijn dat je vader het er erg moeilijk mee heeft en daarom zo over je moeder praat. Dat is natuurlijk niet leuk en niet eerlijk, maar ik herken het erg goed. Kun je er ook met anderen uit je familie over praten? Misschien dat er iemand is die (met jou) met hem kan gaan praten. Kun je hier wat mee?