Leren kennen

Lieve Fleurtje, bedankt voor je berichtje! Wat vervelend dat je nu niet zo’n goede band meer hebt met je vader. Ik heb dat gevoel vroeger ook gehad dus misschien kan ik je wel een beetje helpen. Het eerste waar ik nu aan denk wat wel goed zou zijn is om aan je vader te vragen of jullie misschien 1x in de maand samen iets leuks kunnen gaan doen. Even een dagje weg ergens heen. Zo heb je toch tijd alleen met je vader en kan de band tussen jullie weer beter worden. Ik denk dat dat voor jullie allebei wel fijn is. Ik heb ook tegen mijn vader gezegd dat ik het lastig vond dat ik het zo lastig vond dat ik hem zo weinig zag en het gevoel had dat onze band als maar slechter werd. Hij begreep mij volledig en sindsdien deden we veel meer samen met z’n 2en. Ik hoop voor jou dat de band met jij vader op deze manier een stuk beter gaat worden. Mij heeft het in ieder geval heel erg goed geholpen! Liefs, Felicia

Hoi Fleurtje, Ik herken je situatie, mijn vader en moeder zijn zelfs uit elkaar gegaan voordat ik geboren was. Mijn vader was weggegaan omdat hij een andere vrouw heeft leren kennen (mijn stiedmoeder). Mijn stiefmoeder heeft mij nooit gemogen waardoor ik mezelf ook nooit welkom heb gevoeld bij mijn vader. Mijn vader heeft het ook nooit voor mij opgenomen, waardoor ik nooit een goede band met hem heb kunnen opbouwen. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat het bij jou ook zo is! want het fijnste is natuurlijk dat iedereen een papa en mama heeft waar ze zich thuis bij voelen en waar ze veel leuke dingen mee kunnen doen. Maar wat ik wel als advies en informatie wil meegeven is hoe ik mezelf altijd heb gevoeld. Ik heb vroeger heel erg veel mijn best gedaan om een goede band met mijn vader op te bouwen. Ik voelde me hierdoor vaak onzeker omdat ik altijd het idee had dat het aan mij lag dat we een slechte band hadden. Wat is er mis met mij waarom ik mezelf niet thuis voel? waarom wil mijn stiefmoeder mij niet? Nu ik ondertussen 23 jaar ben, ben ik veel gaan nadenken erover. Ik vind het jammer van mezelf dat vooral ik zoveel mijn best heb gedaan om een band op te bouwen met mijn vader. Want ik vind het ergens niet mijn verantwoordelijkheid om dit te doen. Mijn vader is mijn papa die ervoor moet zorgen dat hij een band met mij opbouwt en niet andersom. Het enige wat ik vroeger graag aan mijn papa had willen zeggen is: "hey pap, ik heb het idee dat ik mijn best moet doen om met jou een band op te bouwen en dat maakt mij verdrietig. Ik had het fijn gevonden als ik het gevoel had gehad dat jij ook je best deed om een band met mij op te bouwen.' Ik zou benieuwd zijn geweest wat hij hier op zou hebben geantwoord... Heb jij het er wel eens met iemand over? Kun je het bijvoorbeeld met je moeder hebben over je vader? Misschien zou zij je vader een keer kunnen spreken hierover om wat leuks te doen samen. Misschien houden jullie allebei wel van voetbal, of van tekenen of gitaar spelen? Je ouders zouden dan samen iets kunnen afspreken zodat jij meer tijd met je vader kan doorbrengen:). Ook kun je hierover appen met een van onze Buddy's als je zou willen. Zij hebben ook vast en zeker goede tips voor jou! Je kan een Buddy gratis en anoniem aanvragen via: https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Wat ik nog wil zeggen is dat ik een super leuke lieve stiefpapa (bonuspapa) heb waar ik veel steun en liefde van krijg. Ik zie hem als mijn papa en dat voelt voor mij heel goed! Ik hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt. Wanneer je nog meer vragen hebt of graag nogmeer advies wil, dan hoor ik het graag! groetjes, Pieter

Hoi lieve Fleurtje, Wat goed dat je een berichtje stuurt, heel fijn en knap dat je dit met ons deelt! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was en daarna ging ik mijn vader steeds minder zien. Uiteindelijk zelfs een tijdje niet. Vanuit mij is er dus zeker herkenning! Mijn vader en ik hebben nu weer wat meer contact, maar ik had (en heb eigenlijk nog steeds wel) ook een minder goede band met mijn vader. Dit komt vooral doordat hij gewoon een heleboel gemist heeft. Dat hij zoveel gemist heeft vond ik eerst heel vervelend, maar ik besef me nu dat we daar niks meer aan kunnen veranderen en dat het niet helpt om hier de hele tijd mee te blijven zitten. Belangrijker is dat we nu meer leuke dingen met elkaar gaan doen en meer met elkaar praten over van alles en nog wat. Wat ik wel heb gemerkt is dat het best veel tijd kost voordat de band beter wordt, helemaal om hem zo goed te maken als de band die ik met mijn moeder heb. Dat vond ik weleens vervelend, maar eigenlijk is dat wel logisch wan het duurt toch ook een hele tijd voordat een nieuwe vriendin je net zo goed kent als een vriendin die je al kent sinds je een baby bent. Mijn tip is dus: ga veel leuke dingen doen samen, praat veel met elkaar en geef het de tijd! Ik hoop dat je hier iets aan hebt en wens je heel veel liefs, Zoë