Leren accepteren

Lieve anoniem, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! En wat vervelend om te horen dat het niet zo goed met jouw geestelijke gezondheid gaat. Maar wat knap van je dat je hier voor wel hulp zoekt! Ik herken je verhaal wel een beetje. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik ongeveer elf was. Ik was altijd een heel vrolijk en druk meisje, maar sinds de scheiding veranderde dat voor mij heel erg. Ik werd stilletjes en merkte dat ik niet lekker meer in mijn vel zat. Dit begon ik vooral te merken toen ik wat ouder was en toen ik in de vierde klas zat ben ik naar de huisarts gegaan. Sindsdien loop ik bij een psycholoog omdat het met mij geestelijk ook niet zo goed gaat. Mijn moeder zit ook niet zo lekker in haar vel en ik merk dat dit erg veel impact op mij heeft. Als mijn moeder negatief is, dan word ik dat automatisch ook. Mijn moeder heeft ook een tijdje hulp gehad en toen merkte ik dat het voor mij ook makkelijker was om aan mijzelf te werken. Helaas is ze gestopt met die hulp. Ik heb zelf geen ervaring met gezinstherapie, maar ik heb in de tijd dat ik hulp krijg wel vaak bij de praktijkondersteuner en psycholoog gezeten met beide ouders apart. Ondanks dat ik dit heel spannend vond was het achteraf wel goed voor me. Ik kon namelijk beter mijn verhaal doen met een professional erbij. Het is normaal dat je zoiets als gezinstherapie spannend vindt en dat je je zorgen maakt. Vooral nu je ouders gaan scheiden is het natuurlijk voor jou ook wat gevoeliger. Toch denk ik ook dat gezinstherapie iets heel goeds kan zijn, omdat jij en je vader (en de rest van het gezin) de kans krijgen om te werken aan jullie geestelijke gezondheid. Want ik merkte thuis altijd dat ik wel aan mijn eigen geestelijke gezondheid kon werken, maar dat ik dan thuis vaak weer negatiever werd doordat mijn moeder geen hulp kreeg. Vergeet niet dat je bij (gezins)therapie deze emoties ook mag tonen. Je mag aangeven dat je het eng en lastig vindt, zo kan de therapeut juist goed rekening met je houden. Wees eerlijk over hoe jij je voelt, want jouw gevoelens doen er ook toe! Ik denk dat het vooral een kwestie van gewenning is en dat je naar een paar gesprekken misschien wel merkt dat je het prettig vind en dat het hierdoor ook wat makkelijker te accepteren is. Misschien vind je het prettig om met iemand over de situatie te kunnen praten? Als je wil, kun je er voor kiezen om een Buddy te nemen. Dit is iemand met wie je via een App kan chatten. Deze persoon heeft zelf ook gescheiden ouders. Zelf heb ik ook een tijdje een Buddy gehad en ik vond dat persoonlijk altijd heel prettig. Zo had ik altijd een luisterend oor in de buurt die mij ook echt goed begreep! Als je interesse hebt kun je hier een Buddy aanvragen: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Natuurlijk mag je ook altijd weer een berichtje plaatsen! Ik hoop dat er iets positiefs uit je behandelingen komt en dat je je snel weer wat beter gaat voelen! Ik wens je heel veel liefs, Esmée

Lieve anoniem, Wat fijn dat je ons forum hebt gevonden en dat je hier je verhaal durft te vertellen! Ik vind het erg naar om te horen dat het niet goed gaan met je geestelijke gezondheid. Dit is iets wat namelijk wel heel belangrijk is. Gelukkig lees ik dat je al hulp hiervoor krijgt. Ik hoop dat dit je een beetje helpt. Ik zelf herken heel goed jouw verhaal. Toen mijn ouders gingen scheiden wou ik er voor iedereen zijn en alles regelen. Dit ging natuurlijk niet. Ook kwamen er verschillende ruzies bij die toen der tijd erg uit de hand gelopen zijn. Het ging toen ook niet goed met mijn geestelijke gezondheid en toen heb ik ook hulp moeten zoeken. Dit vond ik erg lastig, maar het heeft mij wel geholpen. Naast mijn eigen therapie, heb ik ook in gezinstherapie gehad. Ik snap dat dit heel spannend is en dat je denk dat je het niet aankan. Ik had dat gevoel ook. Maar onthoud dat je er meer uithaalt dan je denkt. Door de gezinstherapie konden we vertellen wat we voelde en was de psycholoog er om ons te helpen. Ik keek er zelf ook heel erg tegen op, maar heb op een gegeven moment gezegd dat ik het gewoon moest doen. Ik voelde me toen der tijd heel slecht en ik kon beter nu even door een heel diep dal gaan met alle hulp die ik aangeboden kreeg, dan dat ik het gevoel zal opsparen en er later veel last van zal hebben. Mij heeft de verschillende therapieën erg geholpen en het kan jou ook zeker helpen. Als je merkt dat het toch niks is kan je dit ook altijd aangeven en hiermee stoppen. Dat vond ik ook erg fijn, want ik had zelf de controle voor als het me echt te veel zou worden. Ik hoop dat je iets aan mijn berichtje hebt en ik wens je het allerbeste toe! Liefs, Noortje