Langer bij moeder

Hoi Ethan, Wat goed dat je je vraag stelt op het forum! Ik herken me heel erg in wat je vertelt. Toen mijn ouders net gingen scheiden, begonnen we met co-ouderschap. Na een paar maanden was ik helemaal klaar met het slepen van spullen en van de onrust die erbij kwam kijken wanneer ik van de ene naar de andere ouder ging. Ik wilde graag permanent bij mijn moeder wonen, vooral om meer rust te creëren voor mezelf. Mijn moeder was het vaakst thuis en wanneer ik bij mijn vader was, was ik veel alleen. Puur om praktische redenen heb ik de keuze gemaakt om bij mijn moeder te gaan wonen. Door wat je vertelt krijg ik het idee dat jij ook alleen maar vaker bij je moeder wilt zijn omdat het daar rustiger is, er een fijne sfeer is en je minder snel wordt afgeleid. Ik heb zelf lang gewacht met vertellen tegen mijn ouders dat ik liever bij mijn moeder wilde gaan wonen, omdat ik mijn vader ook geen pijn wilde doen. Je vertelt dat je het al aan je vader hebt gevraagd. Super knap is dat! Uit ervaring weet ik dat het heel erg lastig kan zijn om die stap uiteindelijk te zetten. Ik snap dat het heel erg lastig is om uit te leggen aan je vader waarom je graag bij je moeder wilt gaan wonen. Misschien is het een idee om dit voor jezelf op te schrijven in een brief? Op deze manier kun je wat makkelijker al je gedachtes op een rij zetten en voor jezelf bepalen wat je graag wilt vertellen. En mocht je het niet fijn vinden om het aan je vader te vertellen, zou je de brief altijd aan hem kunnen geven. Je vraagt of er een makkelijke manier is om langer bij je moeder te blijven. Daar heb ik het antwoord helaas niet op. Wel kan ik je vertellen dat het heel erg oplucht als je tegen je ouders hebt gezegd wat jij graag wilt! En toen ik het vertelde aan mijn vader, viel het uiteindelijk heel erg mee. Hij vond het jammer, maar omdat hij het beste voor mij wilt toonde hij er veel begrip voor. Ik hoop dat ik je hiermee een beetje heb kunnen helpen en ik wens je veel geluk toe! Liefs, Sanne

Je kan tegen je vader zeggen dat het handiger is als je in het weekend naar hem toe gaat met school en boeken meenemen etc.. dat je nog steeds van hem houd zou ik er wel bij zeggen

Dag lieve Ethan, Wat fijn dat je het forum hebt gevonden om je vraag op te stellen. Ik herken het gevoel dat je dan liever bij je moeder bent, ik wilde juist liever bij mijn vader zijn vroeger omdat ik me daar beter voelde en mij meer kon concentreren. Je verteld dat je dit al hebt proberen uit te leggen aan je vader maar dat dat niet helemaal gelukt is, jeetje wat moet dat moeilijk voor je zijn om het dan nog een keer aan te geven! Ik kan me nog heel erg goed herinneren dat ik ook bang was om mijn moeder te kwetsen en heb toen veel met vriendinnen gepraat en die hebben mij echt goed laten beseffen dat IK verantwoordelijk ben voor mijn eigen geluk en voor mijzelf op mag komen en dat ik mijzelf alleen maar kwets als ik niet eerlijk voor mijn keuzen durf op te komen. Ook jij mag dus voor jezelf opkomen en trots zijn dat je deze keuzen durft te maken! Weetje wat ik heb gedaan om dit te vertellen aan mijn ouders? Een brief geschreven! Ik heb een brief geschreven met mijn wensen en hoe ik het graag zou willen en waarom, dit vond ik makkelijker als praten. Misschien werkt een brief schrijven voor jou ook? Lieve Ethan, Wees trots op jezelf en dat je nu al zo sterk voelt wat jij wel en niet fijn vind en daar voor op durft te komen. Heel erg veel succes Veel liefs, Julia