Knallende ruzie

Hoi Aria, Wat ontzettend vervelend om te horen zeg, dat je ouders nu wel ruzie maken na 2 jaar terwijl ze dat eerst niet deden... Ik heb een beetje hetzelfde. Eerst konden mijn ouders wel nog met elkaar praten, maar nu kunnen ze helaas niet eens meer samen naar verjaardagen komen... Het is lastig want helaas is het niet jouw taak om te zorgen dat ze weer goed met elkaar op kunnen schieten, want dat moeten ze toch echt zelf doen. Maar je kunt wel met ze praten misschien en aan ze uitleggen dat jij en je broertje er de dupe van zijn. Misschien kunnen ze dan inzien dat ze geen ruzie maken waar jullie bij zijn en het proberen wat beter voor jullie te maken. Heb je al een keer verteld aan één van je ouders dat je er erg mee zit? Ik heb dat een tijdje geleden wel gedaan bij mijn ouders, en hoewel ze nog steeds niet goed met elkaar op kunnen schieten, merk ik wel dat ze proberen mij en mijn zusje er zo weinig mogelijk bij te betrekken als zij samen een probleem hebben. Het kost helaas denk ik wat tijd voor ouders om weer goed met elkaar om te gaan, maar hopelijk wordt het snel beter! Heb je wel eens gekeken naar het buddy programma van Villa Pinedo? www.villapinedo.nl/buddy Misschien is dat iets voor jou? Dan krijg je een buddy aangewezen die ook een kind is van gescheiden ouders waar je mee kunt praten via de app voor als je iets kwijt wil. Als je het lastig vindt om te bedenken wat je precies tegen je ouders moet zeggen kan je buddy je daar misschien ook mee helpen! Ik hoop dat je hier iets aan hebt en ik wens je heel veel succes! XXX

Lieve Aria, Wat goed dat je hier je vraag stelt. Ik herken me helemaal in jouw probleem. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 jaar was en ik zie mijn vader om het weekend. Omdat dat vroeger te lang was kwam hij elke woensdag eten bij mijn moeder thuis. Na een tijd wilde mama hem niet meer in huis en gingen we naar het dorp om wat te drinken. Ook dat is nu niet meer en ze begonnen steeds meer te ruziën. Dat ging vaak via ons en dat vond ik heel naar. Op een bepaald moment zat ik er zo mee dat ik het tegen mijn moeder heb gezegd. Ze had eigenlijk helemaal niet door dat wij er zo'n last van hadden en sindsdien ruziën ze niet meer via ons. Dat vind ik fijn. Als kind kun je geen ruzies oplossen (mijn ouders hebben nog steeds ruzie) maar je mag zeker wel aangeven dat jij er niets mee te maken wil hebben. Dat is heel normaal en dat mag je best zeggen! Het is niet jouw taak om te bemiddelen of om boodschappen door te geven. Ik snap dat het best lastig is om zoiets tegen je ouders te zeggen, dat vond ik ook. Ik heb het toen samen met mijn broertje gedaan, zodat we steun hadden aan elkaar. We hebben een rustig moment uitgezocht om erover te beginnen en gelukkig begreep mama het al snel. Bij mijn vader hebben we het toen een keer gezegd toen hij weer eens met ons in gesprek ging over wat mijn moeder allemaal deed. Dat soort gesprekken vinden wij heel vervelend, en dat hebben we toen ook gezegd. Als je het niet durft te zeggen zou je ook een brief kunnen schrijven aan je ouders waarin je vertelt hoe je je voelt en dat je het vervelend vindt dat ze zo ruziën. Je kunt ze ook de open brief voor ouders laten lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Hopelijk helpt dit en hebben jij en je broertje er minder last van, Liefs, Amélie