Kiezen

Lieve anoniem, Bedankt voor je berichtje op het forum! Ik begrijp je denk ik wel, met mijn moeder kan ik ook beter praten'; maar mijn vader begrijp ik weer eerder. Bij mijn persoonlijke situatie is wat minder ingewikkeld, omdat mijn ouders heel dicht bij elkaar wonen en ik dus heen en weer ga. Maar als ik voor hetzelfde probleem stond zou ik een lijstje maken met voor- en nadelen van de verschillende huizen. Ik begrijp heel goed dat je onzeker bent over de relatie van je moeder, dat zou ik ook tegen haar zeggen. Evenals dat je je ouders kunt inlichten dat je het heel moeilijk kiezen vindt en vragen wat zij het beste vinden en of ze je kunnen helpen. Ik weet niet of je ouders hier goed en eerlijk in kunnen antwoorden en je keuze niet negatief beïnvloeden. Daarom zou ik eerst zelf goed nadenken: wat zijn de dingen die jij het belangrijkst vindt? Wat is voor jou het relaxt en waar voel jíj je fijn bij. Ook zou ik je bedenken dat deze keuze niet je hele leven beïnvloedt en je altijd nog terug kunt! Veel succes, ik hoop dat je er uit komt! Liefs, Emmeline

Hee, Als ik je verhaal zo lees, lijkt het alsof je probeert te kiezen op basis van de relatie die je hebt met je ouders, terwijl die met beiden vrij goed lijkt. Richt je op jezelf. Kun je nog naar dezelfde sportclub? Ben je nog in de buurt van de mensen waar je om geeft? Ligt je nieuwe school ook die kant op? Maar boven alles; voel je je er prettig bij om daar te gaan wonen? Want als dat niet zo is moet je het niet doen. Ik snap heel goed dat we het wel over je moeder hebben en dat je ongetwijfeld om haar geeft, maar je moet niet je beslissing op basis van je ouders maken. Volg je hart en sluit je oren voor alles wat je ouders je hierover willen vertellen. Ze staan immers loodrecht tegenover elkaar. No way dat zij je hetzelfde advies zullen geven. Maar houd het niet voor jezelf, (misschien is er een andere volwassene waar je goed mee kan praten..? Een docent? Een oom of tante? Je zusjes?) want van piekeren wordt je ellendig, dan wordt alles een grote waas waar geen touw meer aan vast te knopen is. Dus: zoek iemand waar je goed mee kunt praten, of schrijf alles op voor jezelf; wat de pro's en de cons zijn. Wat voor jou belangrijk is. Waar je je zorgen om maakt. Maar boven alles waar jij je, ondanks deze rottige situatie het beste bij voelt. Heel veel sterkte..vertrouw erop dat je het juiste kiest, dan komt het goed. Beloofd. Liefs, S.

Hoi, Ik snap je situatie heel goed. Mijn moeder en mijn vader wonen ook een uur uit elkaar. Ik heb alleen niet zelf kunnen kiezen bij wie ik ging wonen omdat ik nog heel jong was toen mijn ouders allebei in een andere stad zijn gaan wonen. Ik heb ook precies wat jij hebt met dat ik beter met mijn moeder kan praten maar dat ik mijn vader beter begrijp. Maar ik vond en vind het wel heel fijn dat ik met mijn zusje woon en dat ik bij mijn moeder woon. Ik denk namelijk dat je het bij allebei je ouders leuk gaat hebben en misschien kan je dan elk weekend naar je vader toe. Of wat vaker samen eten dat jullie om de beurt naar elkaar toekomen en dan even ergens wat eten. Wat betreft je angst dat je misschien toch terug moet verhuizen, daar zou ik me niet zo vee zorgen over maken als ik jou was. Als jouw moeder besluit dat ze samen wil wonen gaat het waarschijnlijk ook heel goed tussen je moeder en haar vriend en als ze zelfs voor hem zo ver wil verhuizen denk ik dat ze er best wel zeker over is dat ze nog lang bij hem blijft. Succes met kiezen! Groetjes Nicoline