Kies voor jezelf

Lieve Amy, Wat goed van je dat je je verhaal hier hebt durven neerzetten. Ik snap heel goed dat het zo voelt dat je tussen twee kampen zit. Ik was zelf 16 toen mijn ouders gingen scheiden, dus ik begrijp je heel goed. Ik heb een tijd bij mijn vader gewoond toen het helemaal niet goed ging met hem, en ik wilde daar ook heel graag weg, maar vond dat heel zielig voor hem omdat hij verder niemand had. Maar weet je wat het is? Wij zijn niet verantwoordelijk voor het geluk van onze ouders. Het zijn volwassen mensen die zichzelf prima kunnen redden (ook al lijkt dat soms niet zo.) Ik geef je vrienden hierin wel gelijk. Je mag echt voor jezelf kiezen Amy, voor jouw eigen geluk gaan. Misschien kun je eens met je vader praten dat je heel graag bij hem zou willen wonen en waarom, misschien kan hij je helpen hoe je dit het beste tegen je moeder kunt zeggen. Jij bent het waard om gelukkig te zijn, vooral nadat je een scheiding hebt meegemaakt, en jij bent niet verantwoordelijk voor je ouders. Ik hoop je zo een beetje geholpen te hebben. Liefs, Eva

Hoi Amy, Wat naar om te horen dat je je momenteel niet gelukkig voelt. Ik ben blij dat je ons gevonden hebt, ik hoop dat we je een beetje kunnen helpen. Weet je moeder dat je je niet meer fijn voelt bij haar, en dat je graag naar je papa wilt? Ondanks dat het inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan is, hebben je vrienden wel een punt. Het is namelijk erg belangrijk dat jij ook gelukkig bent, en het is niet jouw taak om te zorgen dat je ouders gelukkig zijn. die moeten voor jou zorgen. Zelf was ik altijd eerst in het weekend bij mijn vader. Uiteindelijk voelde ik me daar niet meer fijn (bij mijn vader), en heb ik dat verteld aan mijn moeder waar ik altijd doordeweeks was. Toen ben ik eigenlijk stap voor stap overgegaan naar het volledig wonen bij mijn moeder. Zie je je vader nog wel? Anders is het misschien een idee om met je beiden ouders te praten om vaker je vader te zien. En dan kan je rustig kijken wat voor jouw fijner voelt. Op de site van Villa Pinedo staan ook wat open brieven die je misschien kunnen helpen, misschien kan je deze eens een keer lezen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/ Als je het fijn vindt om iemand te hebben om mee te praten buiten het forum om, kan je misschien een kijkje nemen naar het Buddy-programma: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Je kan het Amy! Je staat niet alleen.

Hoi lieve Amy, Bedankt voor je bericht op het forum. Wat knap dat je je verhaalt hier deelt en fijn dat je ons gevonden hebt. Super rot om te lezen dat je je al zo lang zo ongelukkig voelt. Dat moet heel zwaar zijn! Je schrijft dat je bij papa wilt wonen, maar dat je vindt dat je dit niet kunt maken omdat jouw mama en zusje ook rondkomen van de alimentatie die jouw papa betaalt. Wat ik hierin héél erg herken is het verantwoordelijk voelen voor (het geluk van) anderen, want dit had ik zelf een hele lange tijd na de scheiding van mijn ouders ook. Dan dacht ik na over wat ik beter wel of niet tegen papa/mama kon vertellen over hoe het bij mama/papa was. Maar ook heb ik eens met mijn vader gebeld over dat hij al langere tijd geen alimentatie had betaald. Nu weet ik, dat dit eigenlijk helemaal niet mijn taak is. De scheiding op zichzelf is al rot genoeg en daar kunnen we niet bij hebben dat we ons ook nog bezig moeten houden met allemaal volwassenen-taken. Maar naast dat we dit niet kúnnen dragen, is het ook echt niet onze verantwoordelijkheid en is het ons recht om dit aan papa en mama over te laten. Een hele tijd had ik dit niet in de gaten, maar Villa Pinedo heeft me dit helpen beseffen toen ik dit filmpje zag: https://www.villapinedo.nl/blog/filmpjes/animatie-niet-jouw-taak/. En nog verval ik weleens in het toch dragen van dingen die niet mijn taak zijn en dan helpt om het filmpje weer eens even te zien. Je schrijft dat voor jezelf kiezen makkelijker gezegd dan gedaan is en dat snap ik heel goed. Hopelijk kan de boodschap van het filmpje je net dat extra zetje in de rug geven! Ik wil je op het hart drukken dat je echt voor jezelf mag kiezen. Wel kan ik me voorstellen dat het misschien fijn is als iemand je hier wat bij helpt, bijvoorbeeld een familielid of andere volwassene die je vertrouwt? Zo is voor mij een leraar op de middelbare school heel belangrijk en behulpzaam geweest. En ook een Buddy kan naar mijn idee fijn zijn voor je. Een Buddy is een jongere die ook gescheiden ouders heeft, met wie je langere tijd kunt praten via een speciale app. Deze Buddy kan er bijvoorbeeld voor je zijn als je bij mama bent en je rot voelt, maar ook nog verder met jou over het bij papa willen wonen nadenken! Meer informatie vind je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en wens je veel succes! Stuur gerust nog eens een berichtje. Heel veel liefs, Lotte