It sucks

Hallo Brechtje, Ik vind het heel erg voor je dat je situatie zo verloopt op moment. Met ruziënde ouders heb ik ervaring, maar met stiefouders niet. Ik weet niet of je al een gesprek met je vader hebt gehad hierover . Maar ik denk wel dst het belangrijk is om bovenstaande punten te noemen: je voelt je niet serieus genomen en niet jezelf. Ik vind namelijk wel dat je vader naar jouw verhaal moet luisteren. Een scheiding is vaak al moeilijk genoeg en dan nog zo'n ruzies en onprettige sfeer.... dat wil niemand! Ik hoop dat praten helpt anders zou je eens een andere persoon erbij kunnen halen, zoals een leraar (mentor) op school. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Brechtje, wat een ontzettend vervelende situatie beschrijf je! Ik kan me goed voorstellen hoe moeilijk het is om de hele tijd in de conflicten te zitten die je vader met andere mensen heeft. En dan zijn die andere mensen ook nog eens mensen die belangrijk voor jou zijn, en waar jij van houdt! Ik heb hetzelfde meegemaakt met de vriendin van mijn vader (ze verdient het niet eens om stiefmoeder genoemd te worden). Ik heb een keer een gesprek afgeluisterd tussen haar en mijn vader, waarbij ze me voor van alles uitschold, en mijn vader deed daar niks tegen. Het erge was dat als mijn vrienden langs kwamen ze ineens poeslief was, en als mijn vrienden weer weg waren dan zei ze altijd tegen me: 'waarom ben je niet meer zoals je vrienden? Meer sociaal en leuk...' Maar eigenlijk heb ik dit nooit het ergste gevonden. Het ergste vond ik wanneer ze mijn moeder uitmaakte voor dingen. Niet omdat ik haar mening zo belangrijk vond... Ze kende mijn moeder toch niet. Het raakte me omdat ik daardoor het gevoel kreeg dat ik niet van mijn moeder mocht houden. Alsof ik een reden moest hebben om van haar te houden, die beter was dan de reden waarom zij mijn moeder uitschold. Lieve Brechtje, ik hoop dat je wat kunt herkennen in mijn verhaal. En mocht dat zo zijn dan wil ik je het volgende op het hart drukken: Jij mag van je oma houden, je mag van je moeder houden, en je hoeft dat nooit en te nimmer te verdedigen. Het is jouw recht! En dit is iets wat je je vader duidelijk zou kunnen maken. Ik snap dat dit lastig is, en dat het moeilijk is om hier de juiste woorden voor te vinden. Maar gelukkig ben je niet alleen :) Misschien kun je hem de brief aan alle gescheiden ouders voorlezen (je kunt hem hier downloaden: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/). Deze brief raakt bij mij nog altijd een gevoelige snaar, en er staan dingen in die ik ook graag tegen mijn ouders had willen zeggen toen ik zo oud was als jij. Hopelijk voel je je snel beter! Mocht je meer vragen hebben, stuur gerust nog een berichtje! Wij zullen naar je luisteren :) Liefs, Arne